Potocznie się przyjmuje, że pierwszą profesjonalną trasą w historii depeche MODE, była ta z jesieni 1981 roku promująca album Speak & Spell. Wcześniejsze koncerty, z lat 1980/1981, wrzuca się nieumiejętnie do jednego wora z napisem: „Wczesne Koncerty„.
W opinii wielu fanów wszystko, co było przed wydaniem debiutu, to była jedynie seria losowych koncertów organizowana z doskoku. Z biegiem lat coraz bardziej ta teza zaczyna być trudną do obrony. Dziś chciałbym Wam opowiedzieć o dwóch trasach, które były tymi pierwszymi, zanim zespół wyruszył promować swój pierwszy album — Speak & Spell. Co ciekawe jedna trasa była porażką, a druga była logistycznym i komercyjnym sukcesem budującym podwaliny pod kolejne wspólne sukcesy koncertowe depeche MODE i organizatora ze słynnym koncertem w Pasadenie włącznie. A wszystko, zanim zaczęli jeszcze na dobre wydawać na rynku jakiekolwiek płyty.
LEG: 3 | Koncert nr: 066 Data: 1981.07.25 (piątek) Lokalizacja: Zuiderpark, 2541 Haga, Holandia Występ po: Check The Computer Support przed: Tuxedomoon Publiczność: nominalna: – / faktyczna: –
Bootleg: tak / 1
Komentarz: Pierwszy w historii koncert poza Wielką Brytanią. Wizyta przypadła na holenderską Hagę. Przed depeche MODE zagrał lokalny zespół Check The Computer, a po nich – Tuxedomoon. Ten ostatni pojawił się potem w świadomości fanów, jako cytat (tzw. snipe) przytaczany przez Dave’a w czasie koncertu w Berlinie 2017.03.17 przy okazji wykonywania kawałka So Much Love. Dave wplótł w kawałek fragment utowru Tuxedomoon – No Tears For The Creatures Of The Night.
W dokumencie z 2008 roku, dołączonym na DVD do box setu Sounds Of The Universe, Martin Gore natrafia na plakat tego koncertu i prowadzi z Danielem Millerem następującą rozmowę: – Daniel:To był pierwszy koncert poza Wielką Brytanią, prawda? Ten, na który mówiono mi, że przyjdzie jakieś 30 tysięcy osób? – Martin:Tak. Daniel mówił nam: „Będzie 30 tysięcy ludzi, musimy dotrzeć aż do Holandii.” – Daniel:To był festiwal. – Martin:Tak. A było może 300 osób. I połowa z nich przyjechała z nami, bo myśleli, że jadą na jakiś ogromny festiwal w Holandii!
Fani, którzy byli na tym koncercie, wspominają też, że część ekipy depeche MODE wskoczyła do fosy podczas wykonywania Just Can’t Get Enough. Zachowanie to przypisuje się Darrylowi Bamonte.
Deb Danahay napisała w 2013 roku w magazynie Electronic Sound:
Scena w Zuiderparku znajdowała się na wyspie. Otaczała ją fosa, a jedyne dojście prowadziło przez mały mostek. Gwiazdą wieczoru był zespół Tuxedomoon – eksperymentalna grupa nowofalowa z Kalifornii, niezwykle popularna w Holandii i Belgii. Byli też ulubionym zespołem Andy’ego Fletchera, który był zachwycony faktem, że Depeche występują z nimi na jednej scenie. Dzień był piękny i słoneczny, koncert przebiegł bez problemów. Publiczność przyjęła zespół bardzo ciepło – mieli już wówczas sporo fanów w Holandii.
Swie Tio przeprowadzał w 1981 roku wywiad z zespołem dla holenderskiego magazynu OOR. W 2007 roku wspominał zabawną anegdotę:
Pytanie: Czy masz jakieś zabawne anegdoty z kariery?
Swie:depeche MODE, dawno temu – w 1981 roku – kiedy nie byli jeszcze tacy sławni, grali w Zuiderparku w Hadze. W środku parku znajdował się amfiteatr pod gołym niebem, przed nim małe jeziorko, a za nim miejsce dla publiczności. Świetna lokalizacja. Zanim depeche MODE zaczęli grać, przeprowadzałem wywiad z dwoma członkami zespołu. Po pewnym czasie zaczęli się wiercić i zaproponowali, żebyśmy poszli na spacer po parku. Rozmowa była tak żywa, że zupełnie nie zwracaliśmy uwagi, dokąd idziemy – no i, jak można się domyślić, kompletnie się zgubiliśmy. A to nie było najlepsze, bo depeche MODE mieli za chwilę wystąpić. Nie było w pobliżu żadnych przechodniów. Jedyni ludzie, których spotkaliśmy, nie mieli pojęcia, gdzie znajduje się teatr. W końcu dotarliśmy za późno i członkowie zespołu musieli biec, żeby zdążyć na scenę.
LEG: 3 | Koncert nr: 065 Data: 1981.07.23 (środa) Lokalizacja: The Venue, 160-162 Victoria Street, Londyn SW1E 5LB, UK Support: Voice of Reason Publiczność: nominalna: – / faktyczna: –
Bilety:
Poniżej 18 – 2.00 BGP
Rozkład jazdy:
Drzwi – 18:30
Depeche Mode – 21:30
Bootleg: tak / 1
Komentarz: Pierwszy urodzinowy koncert Martina w historii. Młodzieniec kończył tego dnia 20 lat.
W czasie koncertu Dave zapowiada dwa numery pod specyficznymi nazwami. Pierwszy to Operator, który później będzie znany jako Puppets, a drugi jako Pretty Boy, który na płycie znajdzie się pod tytułem What’s Your Name?
Był to pierwszy koncert po występie w Top Of The Pops z kawałkiem New Life, którego promocja ruszyła z impetem, w tym trasa promująca ten singiel. Z relacji wiadomo, że z tego powodu najbliższe koncerty były wyprzedane, w tym ten. Bardzo dobrze to słychac na nagraniu, kiedy wchodzą pierwsze dźwięki kawałka. Zespół albo ma faktycznie problemy z numerem, albo bawią się kawałkiem bardzo zwalniając numer w początkowym okresie.
Od teraz zespół mógł już oczekiwać zaproszeń przede wszystkim jako gwiazda na lokalnej scenie a nie support.
Koncert był jedynie dla osób powyżej 18 roku życia.
Summer 1981 Intro Television Set Boys Say Go! New Life Puppets Ice Machine Big Muff Just Can’t Get Enough What’s Your Name? Tora! Tora! Tora! Photographic The Price Of Love Dreaming Of Me
Komentarz: Niewiele wiadomo o tym koncercie. Można tylko domniemywać, że koncert miał 12-13 utworów z wakacyjnej trasy koncertowej, jaka odbywała się w tym czasie.
Był to bardzo ważny dzień w historii zespołu. Po raz pierwszy wystąpili w Top Of The Pops w BBC ze swoim nowym singlem – New Life.
* Z tego koncertu nie jest znany bootleg ani nie jest znana setlista. Wobec dużej zmienności setlisty na tej trasie nie zamieściłem żadnego z granych wariantów.
LEG: 0 | Koncert nr: 077 Data: 1981.08.26 (środa) Lokalizacja: Institute of Contemporary Arts, The Mall, Londyn SW1Y 5AH, UK Support: The Chefs / Tarzan 5 Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bootlegi: nie / 0
Komentarz: Koncert był częścią serii koncertów – Rock Week – organizowanych w tym czasie w Instytucie Sztuki Współczesnej [ICA] w Londynie. W czasie 6 koncertów łączenie zagrało 18 zespołów. depeche MODE przypadł w udziale dzień drugi. Występ dM poprzedzały kapele The Chefs i Tarzan 5
Koncert był transmitowany przez radio i został zarejestrowany przez ICA. Są przekazy, że mogło powstać również wideo z tego koncertu, nie mniej do czasów nam współczesnych prawdopodobnie nagranie nie przetrwało. Jedyny namacalny ślad to trzy numery dostepne do odsłuchania:
Początek koncertu to problemy. Zespół ma problemy z nową szpulą wykorzystywaną do odpalania podkładków. Później był to już rejsowy koncerty z setlistą taką samą, jak podczas poprzednich koncertów serpniowej NEW LIFE TOUR. Był to ostatni koncert z tą setlistą. Od następnego koncertu we wrześniu zespół zaczyna szlifować już setlistę, którą stanie się trzonem nowej trasy znanej wszystkim jako SPEAK & SPELL TOUR.
Summer 1981 Intro Television Set Boys Say Go! New Life Puppets Ice Machine Big Muff Just Can’t Get Enough What’s Your Name? Tora! Tora! Tora! Photographic The Price Of Love Dreaming Of Me
Wczesne utwory – 3 Speak & Spell – 10 Razem: 13
LEG: 0 | Koncert nr: 076 Data: 1981.08.07 [20:00] (piątek) Lokalizacja: The Nite Club, Greenside Place, Edynburg, UK Support: – Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 2.50 GBP
Bootlegi: nie / 0
Komentarz: Był to drugi koncert tej nocy. Pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży powyżej 18 roku życia.
Twórcy The Edinburgh Gig Archive, dokumentujący koncertową historię Szkocji w sekcji o The Nite Club odnotowują koncerty depeche MODE z 7 sierpnia.
* Z tego koncertu nie jest znany bootleg ani nie jest znana setlista. Niemniej, poprzez analogię z innymi koncertami z tej trasy, domniemywa się, że koncert miał przebieg, jak powyżej.
Summer 1981 Intro Television Set Boys Say Go! New Life Puppets Ice Machine Big Muff Just Can’t Get Enough What’s Your Name? Tora! Tora! Tora! Photographic The Price Of Love Dreaming Of Me
Wczesne utwory – 3 Speak & Spell – 10 Razem: 13
LEG: 0 | Koncert nr: 075 Data: 1981.08.07 [17:00] (piątek) Lokalizacja: The Nite Club, Greenside Place, Edynburg, UK Support: – Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 1.25 GBP
Bootlegi: nie / 0
Komentarz: Koncert był pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży poniżej 18 roku życia. Dlatego nie serwowano w czasie tego koncertu alkoholu.
Twórcy The Edinburgh Gig Archive, dokumentujący koncertową historię Szkocji w sekcji o The Nite Club odnotowują koncerty depeche MODE z 7 sierpnia.
* Z tego koncertu nie jest znany bootleg ani nie jest znana setlista. Niemniej, poprzez analogię z innymi koncertami z tej trasy, domniemywa się, że koncert miał przebieg, jak powyżej.
Summer 1981 Intro Television Set Boys Say Go! New Life Puppets Ice Machine Big Muff Just Can’t Get Enough What’s Your Name? Tora! Tora! Tora! Photographic The Price Of Love Dreaming Of Me
Wczesne utwory – 3 Speak & Spell – 10 Razem: 13
LEG: 0 | Koncert nr: 074 Data: 1981.08.06 [20:00] (czwartek) Lokalizacja: The Warehouse, 19-21 Somers St, West Yorkshire, Leeds LS1 2RG, UK Support: The Danse Society Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 2.50 GBP
Bootlegi: nie / 0
Komentarz: Był to drugi koncert tej nocy. Pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży powyżej 18 roku życia.
Supportem był zespół The Danse Society lokalny zespół z niedalekiego Barnsley gdzieś w połowie drogi między Leeds, a Sheffield.
Poniżej fragment zbiorczego plakatu przygotowanego przez klub The Warehouse.
* Z tego koncertu nie jest znany bootleg, ani nie jest znana setlista. Niemniej poprzez analogię z innymi koncertami z tej trasy domniemywa się, że koncert miał przebieg, jak powyżej.
Summer 1981 Intro Television Set Boys Say Go! New Life Puppets Ice Machine Big Muff Just Can’t Get Enough What’s Your Name? Tora! Tora! Tora! Photographic The Price Of Love Dreaming Of Me
Wczesne utwory – 3 Speak & Spell – 10 Razem: 13
LEG: 0 | Koncert nr: 073 Data: 1981.08.06 [17:00] (czwartek) Lokalizacja: The Warehouse, 19-21 Somers St, West Yorkshire, Leeds LS1 2RG, UK Support: The Danse Society Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 1.25 GBP
Bootlegi: tak / 1
Komentarz: Koncert był pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży poniżej 18 roku życia. Dlatego nie serwowano w czasie tego koncertu alkoholu.
Supportem był zespół The Danse Society lokalny zespół z niedalekiego Barnsley gdzieś w połowie drogi między Leeds, a Sheffield.
Poniżej fragment zbiorczego plakatu przygotowanego przez klub The Warehouse.
* Z tego koncertu nie jest znany bootleg, ani nie jest znana setlista. Niemniej poprzez analogię z innymi koncertami z tej trasy domniemywa się, że koncert miał przebieg, jak powyżej.
LEG: 0 | Koncert nr: 072 Data: 1981.08.05 [21:30] (środa) Lokalizacja: Rafters, 65 Oxford St, Manchester M1 6EQ, UK Support: Ludus Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 2.50 GBP
Bootlegi: tak / 1
Komentarz: Był to drugi koncert tej nocy. Pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży powyżej 18 roku życia.
Steven Morrissey znany wszystkim, jako wokalista zespołu The Smiths, choć wtedy na pytanie – Kim Pan jest? – usłyszelibyśmy, że jest dziennikarzem muzycznego pisma Record Mirror. Otóż dziennikarz Morrisey napisał recenzję z tego koncertu. Nie mam pewności którego występu dotyczy recka, choć znając ówczesny styl życia Morrisseya, to obstawiałbym drugi występ. Nie mniej dla kronikarskiej dokładności zamieszczam fragmenty recki przy obu koncertach.
depeche MODE może nie jest najnudniejszym zespołem, jaki kiedykolwiek stąpał po powierzchni ziemi, ale z pewnością jest w czołówce. Ich wyrafinowany nonsens jedynie podkreśla, jak bardzo są pozbawieni wyobraźni. Od razu rozpoznajemy czterech ufryzowanych Barry’ch White’ów (w mdłej wersji); „nie potrafisz się powstrzymać” – twierdzą, że są zbyt nudni, żeby w ogóle być nudni. Wskrzeszają każdy morderczo monotonny banał znany współczesnemu człowiekowi, a New Life jawi się niczym więcej niż mdłym, galaretowatym batonikiem. Mimo to człowiek z Jackie (pismo muzyczne – przyp. 101dM.pl) był pod wrażeniem, wiedząc, że przynajmniej ci chłopcy mają ładne włosy… a taśma produkcyjna jedzie dalej.
Ludus, wyraźnie żałując, że nie są gdzie indziej, zagrali pełen pasji set przed publicznością, prawdopodobnie starannie dobraną ze względu na ich głuchotę muzyczną. Ale Ludus lubią taplać się w cudzych zepsuciach, dlatego ich muzyka oferuje wszystko każdemu. Linder urodził się śpiewając i ma więcej wyobraźni, niż depeche MODE mogliby kiedykolwiek mieć. A jednak depeche MODE ma rozgłos jak Jackie. Brak sprawiedliwości!
Supportem był lokalny zespół post-punkowy z Manchesteru – Ludus. Podobno zaprzyjaźniony z Morrisseyem, który również pochodził z tego samego miasta. To tak dla jasności sytuacji.
Bootleg został zarejestrowany bez intro, nie do końca wiadomo czy był to celowy zabieg, czy nagrywający się spóźnił.
* Z tego koncertu jest znany bootleg i jest znana setlista. Niemniej zapis nie jest pełny dlatego poprzez analogię z innymi koncertami z tej trasy domniemywa się, że koncert miał przebieg, jak powyżej.
LEG: 0 | Koncert nr: 071 Data: 1981.08.05 [18:30] (środa) Lokalizacja: Rafters, 65 Oxford St, Manchester M1 6EQ, UK Support: Ludus Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 1.25 GBP
Bootlegi: tak / 1
Komentarz: Koncert był pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży poniżej 18 roku życia. Dlatego nie serwowano w czasie tego koncertu alkoholu.
Steven Morrissey znany wszystkim, jako wokalista zespołu The Smiths, choć wtedy na pytanie – Kim Pan jest? – usłyszelibyśmy, że jest dziennikarzem muzycznego pisma Record Mirror. Otóż dziennikarz Morrisey napisał recenzję z tego koncertu. Nie mam pewności którego występu dotyczy recka, choć znając ówczesny styl życia Morrisseya, to obstawiałbym drugi występ. Nie mniej dla kronikarskiej dokładności zamieszczam fragmenty recki przy obu koncertach.
depeche MODE może nie jest najnudniejszym zespołem, jaki kiedykolwiek stąpał po powierzchni ziemi, ale z pewnością jest w czołówce. Ich wyrafinowany nonsens jedynie podkreśla, jak bardzo są pozbawieni wyobraźni. Od razu rozpoznajemy czterech ufryzowanych Barry’ch White’ów (w mdłej wersji); „nie potrafisz się powstrzymać” – twierdzą, że są zbyt nudni, żeby w ogóle być nudni. Wskrzeszają każdy morderczo monotonny banał znany współczesnemu człowiekowi, a New Life jawi się niczym więcej niż mdłym, galaretowatym batonikiem. Mimo to człowiek z Jackie (pismo muzyczne – przyp. 101dM.pl) był pod wrażeniem, wiedząc, że przynajmniej ci chłopcy mają ładne włosy… a taśma produkcyjna jedzie dalej.
Ludus, wyraźnie żałując, że nie są gdzie indziej, zagrali pełen pasji set przed publicznością, prawdopodobnie starannie dobraną ze względu na ich głuchotę muzyczną. Ale Ludus lubią taplać się w cudzych zepsuciach, dlatego ich muzyka oferuje wszystko każdemu. Linder urodził się śpiewając i ma więcej wyobraźni, niż depeche MODE mogliby kiedykolwiek mieć. A jednak depeche MODE ma rozgłos jak Jackie. Brak sprawiedliwości!
Supportem był lokalny zespół post-punkowy z Manchesteru – Ludus. Podobno zaprzyjaźniony z Morrisseyem, który również pochodził z tego samego miasta. To tak dla jasności sytuacji.
Bootleg został zarejestrowany bez intro, nie do końca wiadomo czy był to celowy zabieg, czy nagrywający się spóźnił.
* Z tego koncertu jest znany bootleg i jest znana setlista. Niemniej zapis nie jest pełny dlatego poprzez analogię z innymi koncertami z tej trasy domniemywa się, że koncert miał przebieg, jak powyżej.
Komentarz: Drugi z pary podwójnych koncertów na trasie. Koncert był pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży poniżej 18 roku życia. Dlatego nie serwowano w czasie tego koncertu alkoholu.
Uczestnik Nick Linazasoro napisał na Facebooku:
Koncert popołudniowy był dla młodszych fanów, a wieczorny dla starszych. Na szczęście udało mi się uczestniczyć w obu. Po wejściu przez drzwi po lewej stronie, przechodziło się dalej, a scena była przed tobą, ale nieco po prawej. Zaraz po prawej stronie znajdował się bar z kilkoma krzesłami i stolikami. O mój Boże, przy najdalszym stoliku po prawej siedziało trzech członków zespołu (bez Martina Gore’a) ze swoimi dziewczynami. Stałem za nimi, a potem dziewczyna Dave’a Gahana lekko uderzyła go w prawe ramię, kiedy przechodziłem, a on tego nie zauważył. Odwrócił się i powiedział do mnie: O, przepraszam! – super!
Dostałem swój bilet podpisany przez Fletcha i Vince’a Clarka. To był mój czas! O ile pamiętam, oba sety były dokładnie takie same, z wyjątkiem tego, że na koniec wieczornego występu dodali The Price Of Love [18] – Everly Brothers, którego, o ile dobrze pamiętam, nigdy nie wydali! Za każdym razem zaczynali set od Television Set [23], który, jak sądzę, też nie został wydany. Jeden z najlepszych koncertów w historii!
Inny uczestnik, David McLean, skomentował w socialmediach. że prawdopodobnie na wieczornym koncercie „pękła” taśma z ich podkładem perkusyjnym.
W jednym z wywiadów 1983 roku Dave wspominał:
Kiedyś, w Brighton Jenkinsons, wyrzucono mnie z garderoby bez ubrania, w samych spodniach i znalazłem się w samym środku koncertu. Waliłem do drzwi, a wszyscy ludzie prosili mnie o autograf. Po chwili wpuszczono mnie z powrotem.
Komentarz: Pierwszy podwójny koncert na trasie. Koncert był pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży poniżej 18 roku życia. Dlatego nie serwowano w czasie tego koncertu alkoholu.
Z relacji uczestników wiemy, że podczas Boys Say Go! [15] były problemy z podkładem. Dlatego utwór został jeszcze raz zagrany na koniec.
Uczestnik Nick Linazasoro napisał na Facebooku:
Koncert popołudniowy był dla młodszych fanów, a wieczorny dla starszych. Na szczęście udało mi się uczestniczyć w obu. Po wejściu przez drzwi po lewej stronie, przechodziło się dalej, a scena była przed tobą, ale nieco po prawej. Zaraz po prawej stronie znajdował się bar z kilkoma krzesłami i stolikami. O mój Boże, przy najdalszym stoliku po prawej siedziało trzech członków zespołu (bez Martina Gore’a) ze swoimi dziewczynami. Stałem za nimi, a potem dziewczyna Dave’a Gahana lekko uderzyła go w prawe ramię, kiedy przechodziłem, a on tego nie zauważył. Odwrócił się i powiedział do mnie: O, przepraszam! – super!
Dostałem swój bilet podpisany przez Fletcha i Vince’a Clarka. To był mój czas! O ile pamiętam, oba sety były dokładnie takie same, z wyjątkiem tego, że na koniec wieczornego występu dodali The Price Of Love [18] – Everly Brothers, którego, o ile dobrze pamiętam, nigdy nie wydali! Za każdym razem zaczynali set od Television Set [23], który, jak sądzę, też nie został wydany. Jeden z najlepszych koncertów w historii!
Kiedyś, w Brighton Jenkinsons, wyrzucono mnie z garderoby bez ubrania, w samych spodniach i znalazłem się w samym środku koncertu. Waliłem do drzwi, a wszyscy ludzie prosili mnie o autograf. Po chwili wpuszczono mnie z powrotem.
Skład zespołów: Andy Fletcher – gitara bassowa / klawisze / chórki Vince Clarke – gitara prowadząca / klawisze / gwizdek / chórki od 1980.05.30 Martin Lee Gore – klawisze / chórki od 1980.06.14 Dave Gahan – wokal / magnetofon kasetowy/szpulowy
Rob Andrews – drum machine
Composition Of Sound
LEG: 0 | UK – 1980.05.30 – 1980.09.20
Z setlist jakie przetrwały do czasów współczesnych nie da się w sposób jednoznaczny usystematyzować oraz przedstawić zwartej wersji historii koncertowej Composition Of Sound. Bardzo często są to tylko strzępki, pojedyncze utwory.
1980.05.30 pierwszy koncert Composition Of Sound w historii w składzie Vince Clarke i Andy Fletcher.
1980.06.05 pierwszy koncert z Martinem Lee Gorem w składzie.
1980.06.14 pierwszy koncert z Davem Gahanem w składzie.
1980.09.20 ostatni koncert pod nazwą Composition Of Sound w historii.
depeche MODE
LEG: 0 | UK – 1980.09.24 – 1981.01.23
Z setlist jakie przetrwały do czasów współczesnych nie da się w sposób jednoznaczny usystematyzować oraz przedstawić zwartej wersji setlisty dla tego okresu kariery zespołu.
1981.01.30 zostaje wydany pierwszy i jedyny utwór dM w wytwórni Some Bizzare Records – Photographic. Album miał być wsparty serią promocyjnych koncertów w całej Wielkiej Brytanii przez cały luty. Niestety z planów nie wiele wyszło. Faktycznie zagrane koncerty w ramach promocji albumu Some Bizzare stanowiły jedynie 1/3 zaplanowanych wydarzeń. jako że album Some Bizzare to album składankowy, a promocja nie opierała się jedynie na koncertach depeche MODE. Pełną historię opowiedziałem w tekście o Zapomnianych trasach depeche MODE. W tekście tym publikuję pełna listę dat planowanej promocji. Po odwołaniu 2/3 dat koncertów, wiele dat dublowało z później zagranymi koncertami, które pojawiają się od końca lutego. Niektóre koncerty grane w marcu były promocją płyty albumu Some Bizzare. Nie była to już zwarta trasa, ale pojedyncze koncerty grane w Londynie.
Z setlist jakie przetrwały do czasów współczesnych nie da się w sposób jednoznaczny usystematyzować oraz przedstawić zwartej wersji setlisty dla tego okresu kariery zespołu. Trzeba przeglądać kazdy koncert z osobna.
1981.02.20 – zostaje wydany pierwszy singiel w Mute Records – Dreaming Of Me. 1981.06.13 – zostaje wydany drugi singiel w Mute Records – New Life, a 1981.06.25 – zespół wystąpił w Top Of The Pops.
Seria koncertów, które można właściwie już nazwać mini trasą. Zespół grał zwarty i ustalony set przez wszystkie te koncerty. Z tej serii letnich koncertów istnieje wiele bootlegów o różnym poziomie kompletności. Jest ich na tyle dużo, że da się ustalić, z dużą pewnością, zamknięty okres, w jakim były grane te koncerty. Charakterystycznym utworem jest tutaj intro nazwane w społeczności Summer Tour Intro [13], które swoim kształtem bardzo przypomina spowolniony podkład do Shout!
Charakterystyczną cechą tej mini trasy są podwójne koncert. Zespół grał jednego dnia po dwa koncerty. Intencją było to, że na popołudniowych koncerty przychodziła głównie młodzież szkolna (poniżej 18 roku życia), a wieczorny koncerty organizowany był dla osób pełnoletnich z serwowanym alkoholem. Na tych koncertach depeche MODE występowali już jedynie jako gwiazda wieczoru. Pełną historię opowiedziałem w tekście o Zapomnianych trasach depeche MODE.
Powyższe opracowanie wczesnych koncertów CoS / dM powstało na bazie danych koncertowych przygotowanych przez dM Live Wiki. Te dane posłużyły jako podstawa do dalszych analiz i weryfikacji. Różnice wynikają z innego formatu prezentacji danych na 101dM.pl np. podwójne koncerty grane jednego dnia, w różnych godzinach, są traktowane jako oddzielne (samodzielne) występy, a co za tym idzie indywidualnie zliczane. Na podstawie analizy prac nad singlami i albumem w studio oraz analizie setlist udało się wyodrębnić pewne powtarzające się grupy koncertów, które można określić jako mini trasy we wczesnym okresie kariery depeche MODE przed wydaniem debiutanckiej płyty na jesieni 1981 roku.
