Speak & Spell – 1 Some Great Reward – 1 Black Celebration – 3 Music For The Masses – 1 Violator – 4 Songs Of Faith And Devotion – 4 Ultra – 5 The Singles 86>98 – 1 Razem: 20
LEG: 1 | Koncert nr: 019 Data: 1998.09.29 (wtorek) Lokalizacja: Wembley Arena, Arena Square; Engineers Way; Wembley Park; Wembley; HA9 0AA Londyn, UK Support: DJ Tim Simenon / Purity Publiczność: nominalna: 10.600* / faktyczna: –
Komentarz: Pierwsze wykonania na żywo It’s No Good [7], Barrel Of A Gun [5] i Useless [3] miało miejsce w programie TFI Friday na Channel 4. Zespół wystąpił na zakończenie programu. Natomiast do publicznej emisji poszło jedynie It’s No Good [7], pozostałe utwory usłyszała jedynie publiczność zgromadzona w studio. Przez długie lata wierzono, że jedynie w/w numer był tym zagranym w TFI Friday. Dopiero bootlegowe nagranie występu zdradziło całą prawdę. Dave jeszcze w długich włosach. To jest też chyba jedyny występ Dave’a w okularach. Zobaczcie sami poniżej – TFI Friday 1997.04.04.
Komentarz:Martin Gore uświetnił swoją obecnością audycję Heidi Vanden Amstel w programie Residency w BBC Radio 1, aby udzielić wywiadu telefonicznego oraz udostępnił publiczności eklektyczny 30-minutowy set djski. Zarówno wywiad, jak i miks zostały wyemitowane w czwartek 26 marca 2015 roku. Martin i Heidi rozmawiali o albumie MG, filmach dokumentalnych i nie tylko. Jednym z naszych ulubionych wniosków z tego wywiadu jest nieustająca pasja Martina do muzyki. Podczas ich dyskusji Martin opowiadał o swojej miłości do najnowszej płyty Andy’ego Stotta – Faith In Strangers, a Andy później w 2015 roku zremiksował czołowy singiel MG – Europa Hymn.
Natomiast na swoim FB Heidi tak opowiadała o swoich wrażeniach z wywiadu z Martinem:
Wróciłam dziś wieczorem z programem Rezydency w BBC Radio 1. Dziś wieczorem miałam przyjemność gościć bardzo specjalnego gościa. Byłam wielkim fanem i wytańczyłam swój tyłek w rytm jego / ich muzyki przez ostatnie 25 lat mojego życia. To szalone, jak sprawy mogą zatoczyć krąg. Nadal nie mogę uwierzyć, że zgodził się wystąpić w moim programie. Jego nowy instrumentalny album (MG) wydany przez Mute Records ukaże się wkrótce i jest absolutnie niesamowity. Martin L Gore, założyciel depeche MODE, pozwala mnie – staruszce przeprowadzić z nim wywiad i stworzył dla mnie / ciebie wspaniałą 30-minutową eklektyczną mieszankę elektronicznych dźwięków.
Komentarz: Emijsa 27.10, to była właściwie zajafka w postaci jednego numeru przed główną emisją występu i wywiadu 30.10. Występ został zarejestrowany 27.10 lub wcześniej.
Intro Dal Mare In The Morning Shine You Owe Me Tempted Tonight All Of This And Nothing Presence Of God Just Try Don’t Cry The Last Time Take Me Back Home My Sun
Kingdom Dirty Sticky Floor Condemnation Walking In My Shoes
Ennio Morricone – 1 Songs Of Faith And Devotion – 2 Paper Monsters – 1 Hourglass – 1 The Light The Dead Sea – 5 Angeles And Ghosts – 7 Razem: 17
Data: 2015.10.26 (poniedziałek) Adres: Shepherd’s Bush Green, Shepherd’s Bush, London W12 8TT, UK Support: – Publiczność: –
Komentarz: Na koncercie była cała śmietanka z otoczenia depeche MODE, dzieci i przyjaciele królika – Matka Dave’a z jego rodzeństwem. Andy Fletcher z żoną i dziećmi and kids. Ze strony Martina – najstarsza córka Viva oraz bratanek Dean M. Oldfield. Christian Eigner i Peter Gordeno, no i oczywiście Daniel Miller był widziany pośród publiczności.
Komentarz: Pierwsze wykonanie One Thing na trasie. Dave Gahan & Soulsavers wystąpili w BBC6 Music przed przed głównym koncertem tego wieczoru w Shepherd’s Bush Empire.
Zespół dał wywiad, który raz na jakiś czas jest dostępny na stronach BBC6 Music. Poniżej zapis występu z YT.
Data: 1989.02.24 (piątek) Adres: Mean Fiddler, 165 Charing Cross Rd, Soho, Londyn WC2H, UK Support: – Publiczność: –
Bootlegi: nie / 0
Komentarz: W piątym numerze fanzinu BONG mogliśmy przeczytać:
A surprise 'concert’ was held at the Mean Fiddler in London in honour of Gerry McKenna who was leaving Mute after working there forever! Artists included Nick Cave (’Leaving On A Jetplane’) and ’Duo Diablo’ – who looked uncannily like Andy Fletcher and Martin Gore! This odd couple did a foot-stomping rendition of 'Thirty Days’ which is apparently a „Chuck Berry classic”.
BONG #5
Pozostałe numery nie są znane. Nic nie wiadomo o rejestracji nagrania, ani o granej setliście.
Dave Gahan powiedział w marcowym wydaniu Spex z 1989:
„Wir hatten letzten Freitag Abend einen wundervollen Abend, als ein Mitarbeiter nach acht Jahren das Unternehmen verließ und eine Party im Mean Fiddler gab, bei der alle Bands von [Mute] akustische Sets spielten. Nick Cave, Erasure, Wire, wir – es ging die ganze Nacht weiter. [Mit Mute sein] ist sehr wichtig – es ist wie in einer Familie..”
SPEX
W zeszły piątek wieczorem mieliśmy wspaniały wieczór, kiedy jeden z pracowników odchodził z firmy po ośmiu latach i wydał przyjęcie w Mean Fiddler, na którym cały zespół Mute grał akustyczne sety. Nick Cave, Erasure, Wire, my – trwało to całą noc. Bycie z Mute ma duże znaczenie dla nas – to jak rodzina.
Violator – 1 Songs Of Faith And Devotion – 1 Sounds Of The Universe – 2 Razem: 4
LEG: 0 |Koncert nr: 002 Date: 2009.04.28 (wtorek) Lokalizacja: Later with Jools Holland, BBC Television Center, West side of Wood Lane (A219) in White City, opposite Wood Lane tube station, Londyn, UK Support: – Publiczność: nominalna: – / faktyczna: –
Komentarz: Zespół depeche MODE wystąpił w programie Later… with Jools Holland dla programu BBC2, krótsza wersja programu miała emisje 28 kwietnia, natomiast dłuższa, wydłużona do przeszło godziny 1 maja 2009. Oprócz depeche MODE w programie wystąpili tacy artyści jak Lily Allen, Sonic Youth, Raphael Saadiq, Taj Mahal, Priscilla Ahn.
Trzy dni po pierwszym plenerowym koncercie z nowym materiałem zespół skoczył przez Atlantyk, aby pojawić się na wrogim terytorium. Mimo, że jest to ich dom, to jednak w tym kraju zespół miał zawsze pod górkę. depeche MODE pojawiło się w BBC 2, gdzie zagrali 4 numery. Z czego dwa pochodziły z SOUNDSoftheUNIVERSE.
Cały występ był dzielony na odcinki i chyba jednego numeru w ogóle nie pokazali na żywo, tylko został zagrany przed publika zgromadzoną w studio.
In My Time Of Dying Stardust I Cast a Lonesome Shadow Only When I Lose Myself Sweetest Perfection Coming Back to You By This River Lost In The Stars In Your Room Walking In My Shoes Never Turn Your Back On Mother Earth Surrender The Love Thieves Candy Says
Loverman A Question Of Lust Home Shake The Disease
The Singles 81>85 – 1 Black Celebration – 1 Counterfeit e.p. – 1 Violator – 1 Songs Of Faith And Devotion – 2 Tower Of Songs – 1 Ultra – 2 The Singles 86>98 – 2 Counterfeit 2 – 7 Razem – 18
Komentarz: Podobno ten koncert był również rejestrowany, podobnie jak noc wcześniej Mediolan. Mogła to być jednak rejestracja na potrzeby wewnętrzne MUTE. Tzw. In-house tape, podobnie jak zapisy odnalezione przez Barassiego koncertów depeche MODE z 1988 i 1990 roku. Traktowałbym to jednak jako spekulacje. Poniżej pełny, fanowski zapis koncertu.
W czasie The Love ThievesMartinowi wypina się kabel od gitary, co powoduje zamieszanie na scenie i wizytę technicznego.
Na koncercie była ekipa z MUTE, w tym Daniel Miller, Andy Fletcher i Client, Nil Tennant z Pet Shop Boys.
Szkockie wydawnictwo – Hanging Around Books – wydawca niszowych publikacji przygotował pozycję bardzo limitowaną i bardzo unikatową dla fanów depeche MODE.
Na rynku ukazała sie pozycja ze zdjęciami depeche MODE z trasy Black Celebration autorstwa Andre Csillag. Zdjęcia zostały zrobione na koncertach i w drodze między koncertami w Birmingham i Londynie.
Na początku 1986 r. Wydawca zwrócił się do mnie z prośbą o zrobienie zdjęć depeche MODE z zamiarem zrobienia książki o zespole. W kwietniu tego roku dołączyłem do ich trasy „Black Celebration”, spotkałem się z zespołem w New York Theatre, a następnie w Brighton Center, a później dołączyłem do nich w autobusie trasowym do Birmingham NEC i London Wembley Empire Pool, gdzie dowiedziałem się, że wydawca zbankrutował, w wyniku czego projekt książki został anulowany.
Wydawnictwo zostało wydane w nakładzie jedynie 250 sztuk i ze względu na cenę sprzedaje się świetnie. 36 stron w formacie A5. Zdjęcia są tylko czarnobiałe. Fotograf pokazuje zespół w sytuacjach koncertowych oraz w sytuacjach dziś już niespotykanych – wspólne kolacje z ekipą koncertową, wspólne podróże autokarem na koncerty. Dzięki tym zdjęciom wracamy do czasów, gdy depeche MODE równało się 4, a koncert oznaczał, że zobaczymy 3 parapety i wokalistę bez perkusji i gitar.
Biorąc pod uwagę jak depeche MODE strzegą swojej prywatności, po krótkim czasie spędzonym z nimi byli bardzo gościnni i przyjaźni i dziękuję im za umożliwienie mi dostępu do nich, dlatego szkoda i żal, że ten projekt nigdy nie doszedł do skutku. Te obrazy od ponad 30 lat są leżały w moich archiwach, ponieważ nie miałem żadnego powodu, by je wykorzystywać. Cieszę się, że mogę je teraz publicznie udostępnić dzięki – i we współpracy z – Hanging Around Books.
