Intro Dal Mare The Dark End Of The Street Strange Religion Lilac Wine I Held My Baby Last Night A Man Needs A Maid Metal Heart Shut Me Down Where My Love Lies Asleep Smile The Desperate Kingdom Of Love Not Dark Yet Always On My Mind
Revival Personal Jesus John The Revelator Shine Take Me Back Home
Ennio Morricone – 1 Violator – 1 Playing The Angel – 1 It’s Not How Far You Fall, It’s the Way You Land – 1 The Light The Dead See – 1 Angels & Ghosts – 1 Imposter – 12 Razem: 18
LEG: 1 |Koncert nr: 002 Data: 2021.12.05 (niedziela) Lokalizacja: London Coliseum, St Martin’s Lane, Londyn WC2N 4ES, UK Support: The Rails Publiczność: nominalna: 2,359 / faktyczna: 2,359 (100%)
Bootleg: nie / 0
Komentarz: Koncert został ogłoszony 8 listopada. Bilety trafiły do oficjalnej sprzedaży 12 listopada. Koncert błyskawicznie uzyskał status wyprzedanego. Tego samego dnia został ogłoszony kolejny koncert 7 grudnia.
Join Dave & Soulsavers for an intimate live performance of 'Imposter’. Sunday, December 5 at London Coliseum. Tickets available this Friday, November 12
Aż do bisów koncert toczył się wg zestawu utworów, jaki poznaliśmy dwie noce wcześniej w Westminster Central Hall. Bisy przyniosły nowe numery – Revival z repertuaru Marka Lanegana i Soulsavers. Co ciekawe, kiedy Soulsavers otwierali koncerty depeche MODE w 2009 i promowali album Broken ten utwór również był w setliście ich występów. Dave wtedy stał z boku sceny i słuchał tych wykonów oraz dogrywał swoje dźwięki na harmonijce.
Jako następne poleciały już dwa utwory z repertuaru depeche MODE – Personal Jesus – który zaliczył swój debiut na trasie oraz znany z poprzedniej nocy John The Revelator.
Jako przedostatni fani usłyszeli Shine z poprzedniej płyty, który również był debiutem na trasie. Na koniec poleciał jeden z ulubionch numerów Dave’a – Take Me Back Home.
Jednymi z gości koncertu dziś wieczorem byli: Peter Gordeno, Andy Franks.
Gorąca relacja z koncertu:
Tak na szybko i w emocjach, wokal Dave’a Gahana genialny, aż ciarki po ciele przechodzą. Ale widać tez że David jeszcze ma pary i go nosi po scenie. To zwiastuje, że jeszcze pograją na żywo, bo go to ewidentnie kręci. A to co było na Personalnym to oczywiście szał na sali.
Piotr
Od tego koncertu występy Soulsavers poprzedzał supportu – The Rails.
Dave Gahan & Soulsavers – 2021.12.05 London Coliseum, autor: PiotrDave Gahan & Soulsavers – 2021.12.05 London Coliseum, autor: PiotrDave Gahan & Soulsavers – 2021.12.05 London Coliseum, autor: PiotrDave Gahan & Soulsavers – 2021.12.05 London Coliseum, autor PiotrDave Gahan & Soulsavers – 2021.12.05 London Coliseum, fotka autorstwa Piotra Kowalczyka
Komentarz: Występ został zarejestrowany w studiach ITV 28 marca, a po raz pierwszy został wyemitowany dwa dni później – 30 marca. Dlatego właściwszą datą jest 28. nie 30. Nie mniej jestem dziwnie spokojny, że wszędzie wywiad, jak i występ będą opisywane datę 30ego. 30 marca do wywiadu został wyemitowany tylko Heaven [111], natomiast Enjoy The Silence [113] i Personal Jesus [112], to kawałki które szansę miała obejrzeć tylko publiczność w studio. Poniżej wykon Heaven [111] w krótkiej (radiowej) wersji i wywiad.
Występ w talkshow był też jedną z niewielu okazji, by usłyszeć, jak Dave śpiewa cały Enjoy The Silence [113]. Bardzo rzadka sytuacja w naszych czasach.
Construction Time Again – 1 Some Great Reward – 1 Black Celebration – 2 Music For The Masses – 2 Violator – 5 Songs Of Faith And Devotion – 9 Razem: 20
Komentarz: Ten koncert był małym zaskoczeniem dla fanów. Ponieważ wcześniej poprzedni koncert w Londynie 1993.07.31 reklamowano, jako jedyny w Anglii podczas tej trasy. Gdy tymczasem, zespół po powrocie z koncertów po obu Amerykach zawitał jeszcze na 5 koncertów na wyspach.
Koncert kończy pewien etap w historii zespołu – koniec rozbudowanych scen, od następnego koncertu już tylko płaskie, standardowe nakładki na scenę. Przez wiele lat był to ostatni koncert z Higher Love [97], aż do Nicei 2013.05.04. Jak do tej pory był to również ostatni koncert na którym wykonano Mercy In You [75].
Oczywiście podobnie, jak w czasie koncertu w Londynie 1993.07.31 impreza na zapleczu i w hotelu był sroga, potem nastąpiła z przerwa świąteczna i start DEVOTIONAL TOUR 1994.
* Dane o pojemności i/lub frekwencji pochodzą z Tour Itinerary: Devotional Tour Nov.-Dec. 1993.
Komentarz: Druga noc na Wembley Arena i kolejna noc zaskoczeń. Poprzedniej nocy Dave teraz Martin. Jakby znużony już wokalizami publiczności po Waiting For The Night [83], zaśpiewał coś bliżej nie określonego. Jedni mówią, że to jakaś przyśpiewka piłkarska, inni co innego – ’Toby Tunder’. Finał jest taki, że bootleg ma swoje piętno i nie tonie w powodzi podobnych koncertów z tej trasy. Później publiczność usłyszała ten zaśpiew jeszcze dwa razy, w Birmingham 2001-10-21 i Lyon 2001-10-23. Dave tradycyjnie już drugiej nocy śpiewa Condemnation [9], zamiast Clean [75], a Martin przypomniał sobie Surrender [21]. Po raz kolejny lekko zmieniona końcówka do When The Body Speaks [83].
Warto dodać, że na tym, jak i na poprzednim była spora grupa naszych. F/C Faith stawiło się w sile znacznej i równo zdzierało gardła na Wembley. Co słychać po piskach… ;-))) i podczas Freelove [83]…
…a Anton drugą noc z rzędu robił fotki pod potrzeby wideo z Paryża.
Bilety trafiły do sprzedaży 30.03.2001.
* Dane o pojemności i/lub frekwencji pochodzą z Tour Itinerary: Exciter Tour September – October 2001.
Komentarz: Pierwsze wykonania na żywo dwóch numerów z najnowszego albumu. Ekipa potrzebowała kilku podejść i dużego wyboru ujęć/przebitek z różnych kamer, więc stąd 6 podejść do Dream On [88] i 6 do I Feel Loved [52]. Chwilę temu była konferencja prasowa o ile Dream On [88] nie był już wielkim sekretem, to I Feel Loved [52] był cały czas niewiadomą dla fanów.
Jednocześnie cały występ – został zarejestrowany przez fana na bootlegu i można podsłuchać różne podejścia do tych numerów. Jakiś czas temu wypłynęła surówka ze wszystkimi podejściami do obu numerów. Co ciekawe nagranie to jest inne od tego, co widzowie zobaczyli jako efekt finalny w TV. W porównaniu do nagrań bootlegowych brakuje w Dream On [88] środkowej części instrumentalnej. Natomiast w I Feel Loved [52] końcówka cięta była żyletką.
Poniżej zestawienie wszelkich wariantów wykonań, które możecie zobaczyć poniżej:
Dream On (Dave w marynarce) Dream On (Dave bez marynarki) I Feel Loved (Dave w marynarce) I Feel Loved (Dave bez marynarki) Dream On (Dave w marynarce inne ujęcia) Dream On (przebitki na detale zespołu) I Feel Loved (przebitki na detale zespołu / Martina) I Feel Loved (przebitki na Fletcha) Dream On (przebitki na Dave’a w marynarce) Dream On (przebitki na Dave’a bez marynarki) I Feel Loved (przebitki na Dave’a w marynarce) I Feel Loved (przebitki na Dave’a bez marynarki)
This tape contains what seems to be two takes each of „Dream On” and „I Feel Loved”, and then there are four different camera angles of each afterwards. These are clearly playback performances, but with live vocals.
Black Pimpf
Emitowane były obie wersje utworów. Zarówno z Davem w marynarce, jak i bez.
W 2023 na jednej z group kolekcjonerskich pojawiło się ogłoszenie sprzedaży CD-R z podkładem do Dream On [88]. Numer był przygotowany w 2 wersjach.:
Track 1 – Dream on – TV Backing track with High Octave vocal (No lead vocal)
Track 2 – Dream on – TV Backing Track with no Hi Octave Vocal (No lead vocal)
Zasadniczo są to wyedytowane wersje Dream On, w jednej Martin Gore śpiewa cały utwór w wysokiech rejestrach, a następnie wersja z chórkami w refrenie. To jednorazowa, unikalna wersja, tylko 1 egzemplarz CDR został użyty podczas występu depeche MODE w CDUK.
Construction Time Again – 1 Black Celebration – 2 Music For The Masses – 2 Violator – 3 Songs Of Faith And Devotion – 2 Ultra – 5 Playing The Angel – 2 Spirit – 4 Razem: 21
Komentarz: Koncert bez zmian w stosunku do koncertu w Birmingham 2017.11.19. To, co na pewno było lepiej, to fakt że nie psuło się nic.
Wg Billboard koncert nie miał statusu Sold-Out, sprzedano 90,68% biletów, co dało przychód z koncertu na poziomie $1.446.430,00. Średni koszt biletu na osobę to $83,29.
LEG: 4 | Koncert nr: 031 Data: 1982.04.17 (sobota) Lokalizacja: Live At Get Set For Summer (BBC TV), Londyn, UK Support: – Publiczność: nominalna: – / faktyczna: –
To, co jest najciekawsze w tym występie, to pierwsze wykonanie Satellite [1] w historii. Prawdopodobnie zespół miał świeżo skomponowany kawałek i postanowił sprawdzić, jak wypada na żywo.
Komentarz: Zespół, będąc w trasie, zostaje poproszony o pomoc w ratowaniu przyjaciela, któremu w dużej części zawdzięcza pozycję, jaką osiągnęli w lutym 1982. Pada pomysł, aby koncert odbył się bez nagłaśniania tego faktu publicznie. Zespół chciał zagrać koncert tylko dla tych, co faktycznie do klubu przychodzili bez względu na koniunkturę. Zapada decyzja o zmianie nazwy na MODEPECHE i wraz z supportem Thin Men zespół miał dać biletowany koncert w klubie. Na oficjalnej stronie The Bridge House było napisane, że zespół nazywał się MODEPECHE THIN MEN, ale później Terry potwierdził, że było to dM i support. Warto zauważyć też, jako ciekawostkę, że był to również pierwszy i ostatni występ Alana w tym klubie.
Koncert MODEPECHE był planowany na godzinę 24, jednak gdy zespół zjawił się w klubie ok. 17.00 na próbę, wieść rozniosła się błyskawicznie i okolica klubu zapełniła się doszczętnie. Po zakończeniu próby wszyscy przybyli musieli wyjść z klubu. Ponownie wejść i zapłacić za bilet. Finał był taki, że Terry sprzedał wszystkie bilety i, nie mogąc wpuścić do klubu więcej chętnych, zdecydował się na otwarcie wszystkich okien i wejście, aby ci, co zostali na zewnątrz, też mogli usłyszeć występ. Koncert okazał się ogromnym sukcesem, obroty na barze biły życiowe rekordy. Kiedy Terry przyszedł do garderoby, aby dać chłopakom ich dolę, zespół zdecydował, że nie przyjmie gaży, pomimo tego, że grali ten koncert w swoim wolnym od koncertowania dniu.
Komentarz: Od momentu, gdy Alan został zatrudniony na etat jako wypełniacz po V. Clarke’u, minęły zaledwie 3 koncerty. Zespół zdążył zaliczyć krótki wypad za ocean z jeszcze starą setlistą z jesieni 1981 roku.
Krótko po powrocie zespół musiał już zabierać się do pracy promocyjnej. Byli bardzo na musiku, bo Vince od dłuższego czasu nie próżnował i z Alison szlifował już prawie gotowe numery napisane jeszcze z myślą o dM. Do tego prasa muzyczna próbowała nakręcić spinkę między obiema formacjami.
Finałem tego była trasa zimą 1982 roku. Oficjalnie promowała nowy singiel; faktycznie udowadniała, że zespół żyje i pogłoski po śmierci są przesadzone. Zespół wyruszył w trasę koncertową obejmującą już dwa kontynenty, znacznie większą liczbę krajów niż jeszcze w 1981 roku.
Niemniej, brak doświadczenia i mimo wszystko świeżość zespołu sprawiały, że koncert bez awarii magnetofonu z podkładem lub któregoś z klawiszy to była rzadkość. To właśnie na tej trasie zawinęli do słynnego z pewnego instrumentala miasteczka – Oberkorn 1982.03.30.
Zanim zespół udał się w trasę, wystąpił z nowym setem, choć w skróconej wersji, w programie 'IN CONCERT’ w BBC Paris Studio. Koncert został zarejestrowany i wyemitowany na antenie radia. Paris Studio to tak naprawdę The Paris Theatre, więc nie powinna dziwić nikogo obecność publiki na nagraniu. To nie jest zapis typu John Peel Sessions z londyńskiego studia BBC z 1981.06.10, a rasowy koncert. Podobny do tego, jakie w naszym kraju nagrywają muzycy w Studiu im. Agnieszki Osieckiej. Dave wita wszystkich ’Goodevening we’re depeszej mołd’ a potem coś o tym, że nie muszą siedzieć jako kołki i mogą się swobodnie bawić.
Koncert dla BBC był tzw. 2 za 1. Dwa zespoły na jednym bilecie. Drugim obok depeche MODE był Talk Talk. Zarejestrowany zapis został potem wyemitowany 1982.04.10. Ponownie słuchacze satelitarnej wersji BBC mogli ten koncert usłyszeć w 2010 roku.
Główną nowością nadchodzącej trasy miał być See You [39], który zdobył już pewną sławę, oraz Now, This Is Fun [36]. Debiutantem klasy See You [39] był również The Meaning Of Love [37], typowane na kolejny singiel promujący drugą płytę tria z Basildon. Jeżeli już wspominamy o The Meaning Of Love [38], to nie można nie zauważyć zabawnego początku utworu. Było to jedyne wykonanie w taki sposób.
Intro / Dirty Sticky Floors Hidden Houses Black & Blue Again A Question Of Time Bitter Apple A Little Piece (+ Lips Like Sugar) Useless I Need You (+ Miss You) Walking in My Shoes Bottle Living Personal Jesus Goodbye
Hold On I Feel You Never Let Me Down Again
Dream On Policy Of Truth Enjoy The Silence/Just Can’t Get Enough
Speak & Spell – 1 Black Celebration – 1 Music For The Masses – 1 Violator – 3 Songs Of Faith And Devotion – 2 Ultra – 1 Exciter – 1 Paper Monsters – 9 Razem: 19
Komentarz: Na koncercie wielu fanów mogło spotkać Alana Wildera, który dostał zaproszenie do Dave’a. Podobnie fani zauważyli również obecność Daryla Bamonte’a.
Koncert był również o tyle wyjątkowy, że gwiazda wielkiego zespołu, który wypełniał stadiony w XXI w. grał w obiekcie, gdzie 20 lat wcześniej wspólnie z Alanem i Darylem stawiali swoje pierwsze kroki na koncertowej scenie. To właśnie w tym obiekcie został zarejestrowany koncert, który potem nie został wydany na wideo, a jedynie jako fragmenty na limitowanych singlach z Construction Time Again.
Hidden Houses Hold On Dirty Sticky Floors A Question Of Time Bitter Apple Black And Blue Again Stay A Little Piece (+ Lips Like Sugar) Walking In My Shoes I Need You (+ Miss You) Bottle Living Personal Jesus Goodbye
I Feel You Never Let Me Down Again
Policy Of Truth Enjoy The Silence
Black Celebration – 1 Music For The Masses – 1 Violator – 3 Songs Of Faith And Devotion – 2 Paper Monsters – 10 Razem: 17
LEG: 1 | Koncert nr: 023 Data: 2003.07.10 (niedziela) Lokalizacja: Shepherd’s Bush Green, Shepherd’s Bush, Londyn W12 8TT, UK Support: NU Publiczność: nominalna: – / faktyczna: –
Hidden Houses Hold On Dirty Sticky Floors A Question Of Time Bitter Apple Black And Blue Again Stay A Little Piece (+ Lips Like Sugar) Walking In My Shoes I Need You (+ Miss You) Bottle Living Personal Jesus Goodbye
I Feel You Never Let Me Down Again
Policy Of Truth Enjoy The Silence
Black Celebration – 1 Music For The Masses – 1 Violator – 3 Songs Of Faith And Devotion – 2 Paper Monsters – 10 Razem: 17
LEG: 1 | Koncert nr: 022 Data: 2003.07.09 (sobota) Lokalizacja: Shepherd’s Bush Green, Shepherd’s Bush, Londyn W12 8TT, UK Support: NU Publiczność: nominalna: – / faktyczna: –
Komentarz:Dave sklaeczył się w nos, prawdopodobnie o wentylator lub statyw mikrofonowy. A potem przewrócił się o odsłuchy Knox’a. Wg relacji tego ostatniego zarobił sporego sińca na nodze, co jednak nie przeszkodziło mu kontynuować koncertu do końca.
Na koncercie był również Andy, który poznał się Knoxem, mimo że powinni się znać co najmniej od 1997 roku, ponieważ Knox nagrywał partie gitarowe na Ultrę. Wyszło na to, że Knox Chandler do tego koncertu znał tylko Dave’a z depeche MODE.
