Speak & Spell – 1 Black Celebration – 2 Music For The Masses – 1 Violator – 4 Songs Of Faith And Devotion – 4 Ultra – 2 Playing The Angel – 2 Delta Machine – 8 Razem: 24
LEG: 1 |Koncert nr: 027 Data: 2013.06.15 (sobota) Lokalizacja: Stade de France, Avenue du Président Wilson, 93210 Saint-Denis, Paryż, Francja Support: Douglas J. McCarthy Publiczność: nominalna: 67,103 / faktyczna: 67,103 (100%)
Komentarz: Setlista, taka sama, jak w Kopenhadze 2013.06.13. Publiczność, w relacjach fanów, była słaba, jedynie przy Enjoy The Silence [113] pokazała coś więcej.
I didn’t take many photos on this tour but here are the images of the contatonists used for the 'Enjoy The Silence’ backdrop.
Anton Corbijn, czerwiec 2013 Paryż, DMAC, str. 426-427.
Koncert miał status wyprzedanego z frekwencją 67,103 fanów, co dało przychód dla ogranizatora na poziomie $5,332,840.00.
Komentarz: Na początek małe sprostowanie. Na wielu stronach jako miejsce koncertu podawany jest Mériadeck Stadium [również na oficjalnej stronie]. Tymczasem koncert odbył się w miejscu jw. Pierwotnie koncert miał odbyć się właśnie na stadionie, ale ze względu na deszcze i namoknięcie podłoża przeniesiono występ pod dach.
Wielu ludzi poszukuje również koncertu z Argeles Sur Mer, planowany był na 1993.07.03. Jednak, jak poinformował mnie jeden z tubylców, ten koncert został anulowany, a dokładnie przeniesiony właśnie do Bordeaux 1993.07.05. Różnica jakieś ~500 km. W to miejsce pojawił się koncert w Brest 1993.07.03.
Nie polecam bootlegu audio z tego koncertu. Niestety przesterowany i źle się go słucha. Jednak im dalej, tym dźwięk się poprawia i co raz więcej i więcej słychać z tego świetnego występu. Natomiast bootleg wideo, to bajka do oglądania.
Pięknie za to wypada Stripped [157], wyrazy uznania dla publiki. Warto również zwrócić uwagę na Never Let Me Down Again [156] w końcówce i na Rush [97].
Komentarz:Jak można żyć w mieście, które nazywa się Pierś? Takie pytanie zadawał sobie Daryl w swoim pamiętniku z tej trasy. Zespół od półtora miesiąca w trasie, tym koncertem rozpoczęli lipcową część trasy po Europie. Koncert wypadł świetnie, publiczność zasługuje na pochwałę, świetnie pracowała na koncercie, może czasami zbyt stadionowo, ale idzie wytrzymać, przynajmniej jest różnica w stosunku do tego, co można usłyszeć zwykle na koncertach.
Koncert jest warty powracania do niego, zespół w świetnej formie i słychać, że Dave ma wiele radości z tego występu. Jak dla mnie najlepszym kawałkiem z tego koncertu jest Stripped [157], obowiązkowe na każdym zlocie. 😉
Wielu ludzi poszukuje również koncertu z Argeles Sur Mer, planowany był na 1993.07.06. Jednak, jak poinformował mnie jeden z tubylców, ten koncert został anulowany, a dokładnie przeniesiony do Bordeaux 1993.07.05. Różnica jakieś ~500 km. W to miejsce pojawił się koncert w Brest 1993.07.03.
Komentarz: Ten koncert właściwie można by zatytułować ’Happy Birthday Andy!!!’. Koncert w standardowym zestawie, ale za to pod koniec, przed Fly On The Windscreen [ok. 78] można posłuchać życzeń składanych przez Dave’a – Andy’emu.
Koncert nagrywany z tłumu. Słychać wyraźnie jak ktoś wymienia tytuły piosenek, śpiewa, słychać panienki lejące z przejęciem po nogach, z galaretą w majtkach. Ogólnie koncert poprawnie nagrany, prawdopodobnie master pochodzi z video.
Po koncercie Fletch leci na swoje urodziny [08.07] do domu, jest to krotki wypad, bo wraca na następny koncert, ale podróże do domu w czasie trwania trasy, jak wiemy podczas DEVOTIONAL TOUR wejdą mu w krew.
Komentarz: Koncert nie zaskakuje niczym nowym. Standard z tej trasy. Jest pierwszym z 6 koncertów z rzędu, jakie depeche MODE zagrali z rzędu we Francji.
Organizatorzy planowali, że w Lyonie będą dwa koncerty. Niestety odbył się tylko jeden, dzięki czemu chłopaki mieli więcej czasu na balety aż do przybycia do Paryża.
* Dane o pojemności i/lub frekwencji pochodzą z Tour Itinerary: Devotional Tour Europe May – June 1993.
Speak & Spell – 1 Black Celebration – 3 Music For The Masses – 1 Violator – 4 Songs Of Faith And Devotion – 3 Ultra – 1 Playing The Angel – 2 Delta Machine – 9 Razem: 24
Komentarz: Początek trasy, nowe nadzieje i oczekiwania. Koncert bardzo dopracowany i z dobrymi wizualizacjami. Set-lista może cieszyć, choć pewnie znajdzie się kilka utworów do których można mieć zastrzeżenia.
Zespół przed oficjalnym startem trasy wynajął halę na próby sceniczne, garderoby, wizualizacji i wszystkich pozostałych elementów. Ostatnim elementem prób miał być występ dla niewielkiej liczby fanów, jak na trasę, która jest planowana po stadionach.
Hala ma inny setup, niż standardowe hale. Zamiast sceny umieszczonej po krótszym boku, scena umieszczona jest po długim boku, dzięki czemu widownia ma bliski i intymny kontakt z zespołem. Nie jest to bez przyczyny, ale o tym poczytacie sobie opisie koncertu z Nicei 2017-05-12. W każdym razie atmosfera, napięcie pierwszego koncertu i powrót kilku utworów do setu sprawił, że było wyjątkowo. Jedyne wykonanie od wielu lat A Question Of Lust [3] w pełnej elektronice na tej trasie i na kolejne lata również. A takie perełki, jak Higher Love [29], niezmasakrowane pianinkowymi wersjami były ciarami pod sufit.
Co ciekawe wizualizacje, jakie zobaczyliśmy na koncercie i dalej na trasie zespół również zobaczył tego samego dnia lub dzień wcześniej. O tym opowiada dokument opublikowany jakiś czas temu w sieci.
Komentarz: Ostatnia wizyta we Francji. Zespół jadąc z Anglii do Włoch zatrzymał się na jeszcze jedną butelkę wina i trochę sera z bagietką w Lyonie. Zespół dał koncert w dosyć specyficznym miejscu, które jest stałym obiektem koncertowym gwiazd w tym mieście.
Hala Tony-Garnier ma taką budowę, że zespół, w najdalszym miejscu widać z bardzo daleka [niektórzy mówią, że jak z odległości 200m]. Również dźwięk nie rozchodzi się w sposób pożądany i ogólnie hala ta uznawana jest za trudną do nagłośnienia ze względu na trudny metaliczny pogłos. Fad Gadget miało masę problemów z właściwym ustawieniem perkusji. Niestety tej nocy u Fad Gadget zabrakło Back To Nature. Ale zespół szalał jak zwykle… tym razem zerwali strunę w jednej ze swoich gitar.
Martin, niestety wykazywał pewne oznaki zmęczenia gardła, choć polemizowałbym, że jest to z powodu śpiewania… Brał przez cały koncert jakieś pigułki i nie śpiewał na 100%. Natomiast Dave mimo zrypanego głosu był bardzo uśmiechnięty i baaardzo dobrym nastroju. Rozdawał całusy na kilogramy.
Jest to jednocześnie tzw. trzecia cześć tryptyku ’Toby Tunder’. Martin, aby zniechęcić publiczność do śpiewania wokalizy do Waiting For The Night [83] wysuwał kilka swoich propozycji jako zastępstwo. W Anglii – Londyn 2001.10.18, Birmingham 2001.10.21 i we Francji – Lyon 2001.10.23. na tapecie jest ’Toby Tunder’.
Bilety trafiły do sprzedaży 15.03.2001.
* Dane o pojemności i/lub frekwencji pochodzą z Tour Itinerary: Exciter Tour September – October 2001.
Komentarz: Drugie wykonanie It Doesn’t Matter Two [8] na tej trasie. Zaskoczeniem sporym było umieszczenie właśnie tego utworu w podstawowym secie na DVD z Paryża. Po przebiegu trasy pewniakiem były raczej kawałki typu – Sister Of Night [25], czy Surrender [21]. Jak to zwykle bywało, koncerty w Paryżu należały do najlepszych na tej trasie, publika wyrąbana w kosmos, wręcz histerycznie reagująca na takie kawałki jak: Enjoy The Silence [84], Never Let Me Dawn Again [84], Personal Jesus [84].
Niestety w czasie tego koncertu był jeden, ale poważny problem – dźwięk. Na bootlegu tego nie słychać aż tak wyraźnie, ale wiem, że zespół miał tej nocy problemy z odsłuchami. Audio pochodzi z drugiej nocy. Nie zmienia to faktu, że bootleg z tej, jak i z następnej nocy należy do pozycji obowiązkowych na półkach każdego fana. Ujmuje mnie atmosfera tego koncertu jak i interakcja między fanami, a zespołem. Zabawnie brzmi pożegnanie, gdy Dave jakby chciał powiedzieć – We See You Tomorrow – po czym zawahał się, bo przypomniał sobie, że koncert jest nagrywany i publika usłyszała standardowe – We See You Next Time…
The Tour that followed the release of Exciter was very successful and I was happy with the film I made for the screen behind the band. It’s also really satisfying when you do stills to have depth and an additional image on top of the performance. (…) The band played twice in Paris and I filmed the concert (…) released in 2002 titled 'One Night In Paris’.
Anton Corbijn, październik 2001 Paryż, DMAC, str. 282-285.
Bilety trafiły do sprzedaży 15.03.2001.
W czasie koncertu w Paryżu francuski fotograf Claude Gassian wykonał dM serię zdjęć. Część z nich znalazła się potem w przekrojowej książce pt. depeche MODE photographies de Claude Gassian, strony 60-63.
* Dane o pojemności i/lub frekwencji pochodzą z Tour Itinerary: Exciter Tour September – October 2001.
Construction Time Again – 1 Some Great Reward – 1 Black Celebration – 2 Music For The Masses – 1 Violator – 3 Songs Of Faith And Devotion – 3 Ultra – 2 Playing The Angel – 1 Songs Of The Universe – 2 Spirit – 7 Razem: 23
Komentarz: Wg Billboard koncert miał status Sold-Out, sprzedano 100% biletów, co dało przychód z koncertu na poziomie $1,856,343.00. Średni koszt biletu na osobę to $71.09.
Construction Time Again – 1 Black Celebration – 1 Music For The Masses – 1 Violator – 4 Songs Of Faith And Devotion – 3 Ultra – 5 Playing The Angel – 2 Spirit – 4 Razem: 21
Komentarz: Wg Billboard koncert miał status Sold-Out, sprzedano 100% biletów, co dało przychód z koncertu na poziomie $1.211.707,00. Średni koszt biletu na osobę to $75,92.
Construction Time Again – 1 Black Celebration – 2 Music For The Masses – 2 Violator – 3 Songs Of Faith And Devotion – 2 Ultra – 5 Playing The Angel – 2 Spirit – 4 Razem: 21
Komentarz: Wg Billboard koncert miał status Sold-Out, sprzedano 100% biletów, co dało przychód z koncertu na poziomie $1.211.707,00. Średni koszt biletu na osobę to $75,92.
