Kaleid
World In My Eyes
Halo
Shake The Disease
Everything Counts
Master And Servant
Never Let Me Down Again
Waiting For The Night
I Want You Now
World Full Of Nothing
Clean
Stripped
Policy Of Truth
Enjoy The Silence
Strangelove
Personal Jesus
Black Celebration
A Question Of Time
Construction Time Again – 1
Some Great Reward – 1
The Singles 81>85 – 1
Black Celebration – 4
Music For The Masses – 5
Violator – 8
Razem: 20
LEG: 3 | Koncert nr: 070
Data: 1990.10.28 (niedziela)
Lokalizacja: Alsterdorfer Sporthalle, Krochmannstraße 55, 22297 Hamburg, Niemcy
Support: Electribe 101
Publiczność: nominalna: – / faktyczna: –
Bootlegi: tak / 3
Komentarz: Jeden z ikonicznych i ważniejszych koncertów na trasie. Hamburg miał istotne miejsce w sercach i umysłach fanów ze względu na koncert z 1984 roku. Każdy koncert w Hamburgu mógł liczyć na bootleg.
W czasie pierwszych sekund Never Let Me Down Again [88] są jakieś problemy z klawiszami. Ewidentnie słychać, że jednemu z chłopaków szwankuje keyboard (Martin?).
The biggest party of the tour was of course in Hamburg where the band saw fit to spend “loadsamoney” just because one of their crew was one year older (?) – It was my 27th birthday and after being ushered from a bar and then a restaurant for being too loud, we turn up at the club “Subeto” for a surprise birthday that I knew nothing about (even though Franksy told me the night before in Rotterdam). Highlights of the evening were an appearance by legendary rapper “Dazzy B” (work it out) and Ginger Barwick “snogging” with my blow-up doll (aptly named Gina).
Darryl Bamonte, Post Violation – Bong 12, str. 10
Największa impreza trasy odbyła się oczywiście w Hamburgu, gdzie zespół uznał za stosowne wydać „mnóstwo kasy” tylko dlatego, że jeden z członków ekipy był o rok starszy (?) – obchodziłem wtedy 27. urodziny i po tym, jak wyproszono nas z baru, a potem z restauracji za zbyt głośne zachowanie, trafiliśmy do klubu Subeto na niespodziankę urodzinową, o której nic nie wiedziałem (chociaż Franksy powiedział mi o tym poprzedniego wieczoru w Rotterdamie). Punktami kulminacyjnymi wieczoru były występ legendarnego rapera Dazzy B (domyśl się) i Ginger Barwick „całująca się” z moją dmuchaną lalką (trafnie nazwaną Gina).
Darryl Bamonte, Post Violation – Bong 12, str. 10