Speak & Spell – 1 Construction Time Again – 1 Some Great Reward – 3 The Singles 81>85 – 1 Black Celebration – 4 Never Turn Your Back On Mother Earth – 1 Music For The Masses – 8 Razem: 19
Komentarz: Najprawdopodobniej ostatni koncert na którym wykonany został Never Turn Your Back On Mother Earth [17]. 100% pewności nie mam, ale na miesiąc przed koncertem w Pasadenie 1988.06.18 we wszystkich dostępnych bootlegach mamy już tylko Somebody [18]. Na pewno jest to ostatnie dostępne nagranie z tym utworem w setliście. A na koniec zaproszenie Dave’a do Pasadeny 1988.06.18.
Dlaczego depeche MODE miałoby porzucić utwór The Sparks na rzecz kolejnego? Po pierwsze, bo pora było promować własny kawałek. Po drugie zbliżał się koncert w Pasadenie 1988.08.16 i zdecydowanie na koncercie nie mógł się pojawić cover, a Martin chciał ograć Somebody [18] po 3 latach nie grania numeru.
Miesiąc przed koncertem w Pasadenie zespół prezentował się w dobrej formie i w bardzo dobrych nastrojach. Większość trasy już za nimi, a druga trasa po Ameryce Północnej była raczej wakacjami, niż ciężką pracą.
Ten koncert został ogłoszony bardzo późno. W 2. numerze BONGa podana została planowana lista miast, w których zagra depeche MODE na wiosennej trasie w 1988 roku. Numer był oznaczony jako wydanie kwiecień/maj. Natomiast koncert w Minneapolis nie był jeszcze podany do publicznej wiadomości.
Speak & Spell – 1 Construction Time Again – 1 Some Great Reward – 3 The Singles 81>85 – 1 Black Celebration – 4 Never Turn Your Back On Mother Earth – 1 Music For The Masses – 8 Razem: 19
Komentarz: Opis tego koncertu jest o tyle wyjątkowy, że setlista koncertu jest znana nie dlatego, że została zarejestrowana jako bootleg, ale dlatego, że koncert ten został opisany przez fana. Setlista pochodzi ze strony, która w tej wersji już nie istnieje. Kiedyś depeche-mode.com nazywała się 'Halo’, a fani opisywali koncerty na których kiedyś byli. Dzięki temu mamy jeszcze jedną setlistę do trasy, która jest bardzo uboga w dokumentację koncertów.
Koncert urodzinowy Dave’a. Gdyby istniał bootleg z tego koncertu zapewne usłyszelibyśmy Happy Birthday gdzie w środkowej części koncertu np po utowrach Martina, albo przed jednym z bisów śpiewanych przez Dave. Niestety nie będzie nam to dane, bo zarejestrowany bootleg nie jest znany.
Speak & Spell – 1 Construction Time Again – 1 Some Great Reward – 3 The Singles 81>85 – 1 Black Celebration – 4 Never Turn Your Back On Mother Earth – 1 Music For The Masses – 8 Razem: 19
LEG: 7 | Koncert nr: 072 Data: 1988.04.30 (sobota) Lokalizacja: Cal Expo Amphitheatre, 1600 Exposition Boulevard 95815, Sacramento, USA Support: OMD Publiczność: nominalna: – / faktyczna: –
Komentarz: Ten koncert jest pierwszym, „poszlakowym” na tej trasie. Bootleg z tego koncertu ma jedynie 7 utworów, od Pleasure, Little Treasure [95], do Everything Counts [101], z Master And Servant [101] i Just Can’t Get Enough [40] w roli głównej. Nie do końca wiadomą pozostaje część solowego występu Martina. Jednak analizując dostępne setlisty z sąsiadujących koncertów, oraz znając zwyczaje zespołu można przypuszczać, że powyższe zestawienie nie jest dalekie od prawdy.
depeche MODE na tej części trasy „poszalało” z wymianą setlisty, ale nie łudźmy się to nadal był zespół elektronicznych, który mógł sobie pozwolić co na eksperymenty jedynie przed startem kolejnej części trasy. Potem musiało wszystko już iść zgodnie z planem.
Speak & Spell – 1 Construction Time Again – 1 Some Great Reward – 3 The Singles 81>85 – 1 Black Celebration – 4 Never Turn Your Back On Mother Earth – 1 Music For The Masses – 8 Razem: 19
Komentarz: Pierwszy koncert w Mountain View 1988.04.28 nie wypalił, a może został przeniesiony na dzień później. Tego niestety nie wiadomo do dziś. Podobno był planowany, ale konkretnych śladów brak, tylko spekulacje. Dlatego wielki powrót do Ameryki Północnej odbył się tego właśnie dnia. depeche MODE było wtedy dużo większą gwiazdą, niż kiedykolwiek w UK, chyba tylko Niemcy mogą się porównywać. Można zaryzykować stwierdzenie, że w tamtym czasie były tylko dwie wielkie kapele brytyjskie, które mogły się sobie równać w USA. Mam na myśli właśnie depeche MODE i U2.
Od tej trasy Shoreline Amphitheater stało się centralnym punktem każdej trasy depeche MODE do czasów nam obecnych. Najlepsze bootlegi pochodzą z koncertów z tego miasta, a najpewniej najbardziej znane :-). Wystarczy wspomnieć Mountain View 1990.07.21, Mountain View 1994.05.14, Mountain View 2001.08.04.
Na koniec Dave zaprosił wszystkich do Pasadeny 1988.06.18. Od początku tej trasy po Amerykańskiej stronie Atlantyku zespół zapraszał wszystkich przybyłych fanów do Kalifornii na creame de la creame tej trasy i uświetnienie ówczesnego szczytu w karierze depeche MODE.
Speak & Spell – 1 Construction Time Again – 1 Some Great Reward – 3 The Singles 81>85 – 1 Black Celebration – 4 Never Turn Your Back On Mother Earth – 1 Music For The Masses – 8 Razem: 19
LEG: 7 |Koncert nr: 074 Data: 1988.05.04 (środa) Lokalizacja: P.N.E. Coliseum, 100 N Renfrew St, Vancouver, BC V5K 4W3, Kanada Support: OMD Publiczność: nominalna: – / faktyczna: –
Komentarz: Czasami człowiek żałuje, że urodził się za późno lub może posłuchać jakiegoś koncertu jedynie z bootlegu. Tak właśnie jest z tym koncertem. Poznać mi go było dane jedynie z bootlegu, ale za każdym razem, gdy go słucham to cieszę się jak dziecko.
Nagranie trochę studzienne, ale atmosfera przednia. Jakość co prawda tylko do domowego użytku, ale poza tym nie mam uwag. Dave na tym koncercie w doskonałym humorze i to się czuje.
Martin tradycyjnie przypomina, że jeden z utworów z jego setu jest autorstwa The Sparks. Będzie tak robił za każdym razem, gdy zespół zdecyduje sie grać ten numer na żywo. W czasie Black Celebration [101] mikrofon Dave’a zaczyna się niemiłosiernie sprzęgać, co odbiera przyjemność słuchania tego numeru na żywo.
Construction Time Again – 1 Some Great Reward – 1 Black Celebration – 2 Music For The Masses – 3 Violator – 4 Songs Of Faith And Devotion – 6 Razem: 17
Komentarz: Początek trasy po Ameryce Północnej. Publika bardzo niemrawa. Dave krzyczy w czasie Behind The Wheel [157] do publiczności: It’s not a fucking movie! Set stracił jeden kawałek po stronie Martina i jeden po stronie Dave’a. Set tak krótki jak na początku lat 80.
To z tego koncertu pochodzi soundboard wykorzystany do remixu World In My Eyes (Safar mix) z singla XLCD Bong 29 Only When I Lose Myself.
Speak & Spell – 1 Construction Time Again – 1 Some Great Reward – 3 The Singles 81>85 – 1 Black Celebration – 4 Never Turn Your Back On Mother Earth – 1 Music For The Masses – 8 Razem: 19
LEG: 6 | Koncert nr: 069 Data: 1988.04.21 (czwartek) Lokalizacja: N.H.K. Tokyo Hall 2-2-1, Jinnan, Shibuya, Tokyo 150-8001, Japonia Support: – Publiczność: nominalna: – / faktyczna: –
Komentarz: Pierwsza noc z Tokio 1988.04.21. Set, który wiosną 1988 roku jest standardem. Choć rarytasy zespół zaserwuje następnej nocy. Poza tym, to na koncercie wielki pisk, krzyki i płacz japońskich niewiast. Czyli standard. Czasem tylko Dave po przedrzeźnia się z laskami, a sam tym koncert idzie standardowo, bez zaskoczeń.
Koncert depeche MODE nie był poprzedzony występem żadnego supportu.
Speak & Spell – 1 Construction Time Again – 1 Some Great Reward – 3 The Singles 81>85 – 1 Black Celebration – 4 Never Turn Your Back On Mother Earth – 1 Music For The Masses – 8 Razem: 19
LEG: 7 | Koncert nr: 067 Data: 1988.04.18 (poniedziałek) Lokalizacja: Festival Hall, 2 Chome-3-18 Nakanoshima, Kita Ward, Osaka, 530-0005, Japonia Support: – Publiczność: nominalna: – / faktyczna: –
Komentarz: Tym koncertem zespół rozpoczął szóstą część trasy. Są już w drodze od 7 miesięcy. Przyszła pora na znaczące, jak na depeche MODE przemodelowanie setu. Zespół nigdy jeszcze rozpoczynając kolejną „nogę” nie zdecydował się na takie zmiany. Również występy podczas drugiej nocy z rzędu były właściwie doceniane. Działo się tak po raz pierwszy, odkąd depeche MODE koncertuje.
Komentarz: Chyba jeszcze nigdy tak nie było, że pierwsze i ostatnie wykonanie jakiegoś utworu przypadałoby na to samo miasto. Ten koncert jest właśnie przykładem takiej sytuacji. W 1985 roku depeche MODE koncertowali w Japonii grając w Tokio trzy koncerty z przerwą na Osakę 1985.04.09. Ostatniej nocy w Tokio 1985.04.12Martin z Alanem wykonali It Doesn’t Matter [7] do podkładu z Somebody [18]. Trzy lata i 10 dni później zespół wykonał, ostatni, znany raz ten utwór w historii i znowu w Tokio. Również Somebody [18] miało swój wielki powrót po 2 latach od ostatniego wykonania w Kopenhadze 1986.08.16, a tak na prawdę to od koncertu w Warszawie 1985.07.30, gdy po raz ostatni zespół wykonał ten kawałek jako regularny utwór na trasie koncertowej.
Dla People Are People [68] był to również specjalny dzień. Po wywaleniu z setlisty na zakończenie trasy po Europie Centralnej (Leg 5) niespodziewanie numer powrócił do setu na jeden koncert. Ponownie kawałek zostanie zagrany dopiero w Pasadenie 1988.06.18 i było to przedostatnie wykonanie tego numeru w historii.
Koncert depeche MODE nie był poprzedzony występem żadnego supportu.
* bootleg zamieszczony poniżej nie odpowiada faktycznej setliście, oraz nie odzwierciedla jedynego zapisu z tego koncertu jaki istnieje.
Komentarz: Ostatni koncert na drugiej trasie po Europie. Przez trzy odsłony trasy zespół grał w miarę stałym schemacie, robiąc wyjątki jedynie dla drugich nocy w kilku zaledwie miastach. Rezygnując w podstawowym secie z utworów z dwóch pierwszych płyt. Just Can’t Get Enough [40] stało się „rarytasem” granym jedynie podczas wielokrotnych koncertów w jednym mieście. Jeszcze bardziej dotyczyło to It Doesn’t Matter [7], które do zakończenia tej trasy było grane jeszcze tylko raz, by ostatecznie porzucić numer po koncercie w Tokyo 1988.04.22. W tym momencie w podstawowej setliście rolę „rarytasu” robił numer grany przez Martina – Pipeline [66]. Kawałek został przywrócony do życia po raz pierwszy od koncertu w Birmingham 1984.02.03. Dla niego koncert w Wiedniu 1988.03.13 był ostatnim wykonem w historii.
To podobno po tym koncercie (chyba?) Dave miał powiedzieć, że jeżeli jeszcze raz będzie musiał zaśpiewać ten numer, to się porzyga. Czy tak było i czy po tym koncercie pewności 100% nie mam?
Koncert w Wiedniu był również pierwszą wizytą depeche MODE w Austrii.
* Dane o pojemności i/lub frekwencji pochodzą z Tour Itinerary: Music For The Masses Tour.
Komentarz: Pierwsza wizyta w Pradze, trzy lata po koncercie w Warszawie 1985.07.30, ale to Praga zyskała uznanie w oczach zespołu i szefostwa wytwórni Mute. Ci pierwsi odwiedzali najpierw Czechosłowację, a potem Czechy i Słowację dosyć regularnie. Właściwie jedynie wydarzenia roku 1990 stanęły na drodze szczęściu, by depeche MODE mogli gościć w tym kraju (krajach) nieprzerwanie od 1988 roku.
Koncert oryginalnie zarejestrowany na VHS i w taki sposób długo krążył po świecie, zanim ktoś się za niego zabrał. Brak na bootlegu Everything Counts [101], to pierwszy znak rozpoznawalny, że jest to koncert z Pragi, oczywiście zaraz za Good Evening Prague!!!
Częściowo na kanwie tej wizyty zespół zdecydował się po zakończeniu trasy w czerwcu, że jesienią przyjadą do Pragi na sesję zdjęciową, która stała się ważną częścią książki ’Strangers’.
Jest to końcówka trasy w setliście jaką znaliśmy od początku trasy. Chłopaki praktycznie byli już jedną noga w Azji, bo w Europie zespół kończył już swoją trasę. Pozostał jeszcze tylko koncert w Wiedniu 1988.03.13, a potem urlop, koncerty w Azji i do Ameryki Pn. Później nastąpiły modyfikacje setu, który stał się bazą do setlisty na 101. Obecnie bardziej znany, niż set który był podstawą tej trasy przez 66 koncertów na 101. Koncert depeche MODE nie był poprzedzony występem żadnego supportu.
W drugim wydaniu Bong #2 ukazała się notatka wspominająca koncert w Berlinie Wschodnim (pisownia oryginalna 😉 ):
The Eastern Europe leg of the tour went very well indeed. All dates were sold out, with thousands more fans unable to get tickets. depeche MODE are the first modern band to tour East Germany and Czechoslovia.
Bong #2 (April/May, page 3)
Część trasy po Europie Wschodniej przebiegła naprawdę bardzo dobrze. Wszystkie daty zostały wyprzedane, a tysiące fanów nie mogło zdobyć biletów. depeche MODE to pierwszy nowoczesny zespół, który koncertował w Niemczech Wschodnich i Czechosłowacji.
Bong #2 (kwiecień/maj, str. 3)
Jest na sieci bardzo fajny artykuł opowiadający o tym koncercie przez Romana Celechovskiego – Koncerty za komunismu přinesly nezapomenutelné zážitky na topzine.cz
Koncert brytyjskiego depeche MODE w socjalistycznej Pradze to także jeden z tych, które uważane są za legendarne. Zagorzali fani, świetne wrażenia muzyczne i zabawne historie o środkach bezpieczeństwa zachwycą nawet czytelników, którzy nie mają słabości do depechów.
W Czechosłowacji depeche MODE był wielkim kultem, kibice zbierali się w różnych fanklubach i słuchali muzyki swoich idoli. Kiedy dowiedzieli się, że depeche MODE wystąpi w Pradze w marcu 1988 roku, nie mogli w to uwierzyć.
Nie byli sami. Organizatorzy i służba bezpieczeństwa nie mogła uwierzyć w koncert depeche MODE również. Jednak w przeciwieństwie do entuzjastycznych fanów byli absolutnie przerażeni. Nikt nie wiedział, co zespół gra, ale fakt, że byli brytyjskim zespołem, a ich fani nosili czarne i punkowe fryzury, był wystarczająco przerażający.
Pracownicy Pragokoncertu obawiali się czy Hala Sportowa jeszcze będzie stać po szale rozkrzyczanych hord i z góry żałowali, że koncert zaaranżowali. W materiałach z epoki można znaleźć zabawne wywiady z organizatorami, np. z wicedyrektorem Hali Sportowej Daną Halovą. Wyjawiła, że środki bezpieczeństwa na koncercie byłyby nadzwyczajne. Zapytana przez dziennikarkę, jak nadzwyczajne, odpowiedziała: „Nadzwyczajne, nadzwyczajne”.
Policjant odpowiedzialny za porządek na koncercie zapytał dziennikarza kulturalnego w lobby w dniu koncertu, jak fani mogą zareagować na muzykę depeche MODE na koncercie, jednocześnie obmyślając katastrofalne scenariusze. Zapytany reportera spytał się, dlaczego uważa fanów idiotów za idiotów, odpowiedział: „Widziałeś fryzury na głowach tych, którzy stoją na zewnątrz?”
Sprzedawcy, którzy zostali wysłani do nielicznych miejsc, w których sprzedawano bilety, zostali starannie przeszkoleni, aby radzić sobie z narkomanami, alkoholikami, punkami, demencją i innymi problemami. Ku ich wielkiemu zaskoczeniu biletami zainteresowali się jednak normalni ludzie.
Zainteresowani zalewali punkty sprzedaży i spali na ulicy w mroźne dni. Między nimi narosły wątpliwości, wszyscy bali się, że koncert zostanie nagle odwołany. Plotka o człowieku, który sprzedał dziesięć tysięcy fałszywych biletów na koncert za dwa i pół miliona koron i wymyka się gorliwym poszukiwaniom elitarnych detektywów, zaczęła się rozprzestrzeniać.
Zainteresowanie biletami było ogromne. Wszystkie trzynaście tysięcy zostało sprzedanych, a na Pragokoncert napłynęło dziewięćdziesiąt tysięcy zgłoszeń. W sumie na koncert chciało przyjść ponad ćwierć miliona osób. Ciekawe liczby, biorąc pod uwagę, że płyty depeche MODE nie były sprzedawane w naszym kraju, a klipy nie były emitowane…
Jednak w finale koncert przebiegł zupełnie gładko, a wszyscy fani zachowywali się kulturalnie. Wydarzenie, w którym oprócz różnych sił bezpieczeństwa wzięła udział cała siódemka (tj. korpus bezpieczeństwa publicznego z Pragi 7) było bezużyteczne.
Intro Dal Mare The Dark End Of The Street Strange Religion Lilac Wine I Held My Baby Last Night A Man Needs A Maid Metal Heart Shut Me Down Where My Love Lies Asleep Smile The Desperate Kingdom Of Love Not Dark Yet Always On My Mind
Revival Personal Jesus John The Revelator Shine Take Me Back Home
Ennio Morricone – 1 Violator – 1 Playing The Angel – 1 It’s Not How Far You Fall, It’s the Way You Land – 1 The Light The Dead See – 1 Angels & Ghosts – 1 Imposter – 12 Razem: 18
Komentarz: Tego dnia zespół miał tzw dzień prasowy, to wtedy nagrany został wywiad dla TVN, ale również tego dnia miała miejsce tzw próba kostiumowa w klubie muzycznym Troxy. Próba ta została zarejestrowana i wykorzystywana do promocji albumu w stacjach TV. Np. The Desperate Kingdom Of Love było wyemitowane 2022.03.18 w programie Jimmy Fallona.
Various dates. It wasn’t the only place they rehearsed. But was the location of the “dress rehearsals”. The set list was the imposter album exactly as it plays. With the addition of JTR, Shine, Revival, take me back home and personal Jesus.
— Philip Gahan ?️?gay man / trans ?️⚧️ ally (@Phil_Gahan) December 21, 2021
Poniżej dwa przykłady, w obu przypadkach wykorzystano różne utwory z tej samej próby. W francuskiej TV – Metal Heart.
Natomiast w państwowej telewizji z Hiszpanii – rtve.es – zaprezentowana 4 numery: Shout Me Down, Not Dark Yet, Where My Love Lies Asleep, Always On My Mind.
