LEG: 0 | Koncert nr: 037 Data: 1981.02.14 (sobota) Lokalizacja: People’s Palace, Finsbury Park, Londyn, UK Support przed: Ronny, Shock, Metro, Ultravox Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 3,50 GBP
Bootlegi: nie / 0
Komentarz: Koncert, w którym depeche MODE byli na początku listy płac. Chłopaki znaleźli się na liście dzięki zaradności Vince’a Clarke’a. Zespół otwierał koncert i otrzymał za to wynagrodzenie w wysokości 50 funtów. Miał być również na liście Naked Lunch, który był częścią Some Bizzare, ale odwołano go z powodu wypadku na scenie, który miał miejsce przed koncertem. Na koncercie obecny był Marc Almond z Soft Cell. Organizatorami koncertu byli Stave Strange i Rusty Egan, którzy zorganizowali Bal Walentynkowy w People’s Palace w Rainbow.
Andy Fletcher powiedział w maju 1982 r. dla Trouser Press: „Kiedy supportowaliśmy Ultravox w Rainbow, oni robili próbę dźwięku przez około pięć godzin”.
Koncert zorganizowany w ramach trasy promujuącej album Some Bizzare, w każdym razie data była na liście planowanych występów promocyjnych.
* Z tego koncertu nie jest znany bootleg, ani nie jest znana setlista. Wobec dużej zmienności setlisty na tej trasie nie zamieściłem żadnego z granych wariantów.
LEG: 0 | Koncert nr: 077 Data: 1981.08.26 (środa) Lokalizacja: Institute of Contemporary Arts, The Mall, Londyn SW1Y 5AH, UK Support: The Chefs / Tarzan 5 Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bootlegi: nie / 0
Komentarz: Koncert był częścią serii koncertów – Rock Week – organizowanych w tym czasie w Instytucie Sztuki Współczesnej [ICA] w Londynie. W czasie 6 koncertów łączenie zagrało 18 zespołów. depeche MODE przypadł w udziale dzień drugi. Występ dM poprzedzały kapele The Chefs i Tarzan 5
Koncert był transmitowany przez radio i został zarejestrowany przez ICA. Są przekazy, że mogło powstać również wideo z tego koncertu, nie mniej do czasów nam współczesnych prawdopodobnie nagranie nie przetrwało. Jedyny namacalny ślad to trzy numery dostepne do odsłuchania:
Początek koncertu to problemy. Zespół ma problemy z nową szpulą wykorzystywaną do odpalania podkładków. Później był to już rejsowy koncerty z setlistą taką samą, jak podczas poprzednich koncertów serpniowej NEW LIFE TOUR. Był to ostatni koncert z tą setlistą. Od następnego koncertu we wrześniu zespół zaczyna szlifować już setlistę, którą stanie się trzonem nowej trasy znanej wszystkim jako SPEAK & SPELL TOUR.
Summer 1981 Intro Television Set Boys Say Go! New Life Puppets Ice Machine Big Muff Just Can’t Get Enough What’s Your Name? Tora! Tora! Tora! Photographic The Price Of Love Dreaming Of Me
Wczesne utwory – 3 Speak & Spell – 10 Razem: 13
LEG: 0 | Koncert nr: 076 Data: 1981.08.07 [20:00] (piątek) Lokalizacja: The Nite Club, Greenside Place, Edynburg, UK Support: – Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 2.50 GBP
Bootlegi: nie / 0
Komentarz: Był to drugi koncert tej nocy. Pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży powyżej 18 roku życia.
Twórcy The Edinburgh Gig Archive, dokumentujący koncertową historię Szkocji w sekcji o The Nite Club odnotowują koncerty depeche MODE z 7 sierpnia.
* Z tego koncertu nie jest znany bootleg ani nie jest znana setlista. Niemniej, poprzez analogię z innymi koncertami z tej trasy, domniemywa się, że koncert miał przebieg, jak powyżej.
Summer 1981 Intro Television Set Boys Say Go! New Life Puppets Ice Machine Big Muff Just Can’t Get Enough What’s Your Name? Tora! Tora! Tora! Photographic The Price Of Love Dreaming Of Me
Wczesne utwory – 3 Speak & Spell – 10 Razem: 13
LEG: 0 | Koncert nr: 075 Data: 1981.08.07 [17:00] (piątek) Lokalizacja: The Nite Club, Greenside Place, Edynburg, UK Support: – Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 1.25 GBP
Bootlegi: nie / 0
Komentarz: Koncert był pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży poniżej 18 roku życia. Dlatego nie serwowano w czasie tego koncertu alkoholu.
Twórcy The Edinburgh Gig Archive, dokumentujący koncertową historię Szkocji w sekcji o The Nite Club odnotowują koncerty depeche MODE z 7 sierpnia.
* Z tego koncertu nie jest znany bootleg ani nie jest znana setlista. Niemniej, poprzez analogię z innymi koncertami z tej trasy, domniemywa się, że koncert miał przebieg, jak powyżej.
Summer 1981 Intro Television Set Boys Say Go! New Life Puppets Ice Machine Big Muff Just Can’t Get Enough What’s Your Name? Tora! Tora! Tora! Photographic The Price Of Love Dreaming Of Me
Wczesne utwory – 3 Speak & Spell – 10 Razem: 13
LEG: 0 | Koncert nr: 074 Data: 1981.08.06 [20:00] (czwartek) Lokalizacja: The Warehouse, 19-21 Somers St, West Yorkshire, Leeds LS1 2RG, UK Support: The Danse Society Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 2.50 GBP
Bootlegi: nie / 0
Komentarz: Był to drugi koncert tej nocy. Pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży powyżej 18 roku życia.
Supportem był zespół The Danse Society lokalny zespół z niedalekiego Barnsley gdzieś w połowie drogi między Leeds, a Sheffield.
Poniżej fragment zbiorczego plakatu przygotowanego przez klub The Warehouse.
* Z tego koncertu nie jest znany bootleg, ani nie jest znana setlista. Niemniej poprzez analogię z innymi koncertami z tej trasy domniemywa się, że koncert miał przebieg, jak powyżej.
Summer 1981 Intro Television Set Boys Say Go! New Life Puppets Ice Machine Big Muff Just Can’t Get Enough What’s Your Name? Tora! Tora! Tora! Photographic The Price Of Love Dreaming Of Me
Wczesne utwory – 3 Speak & Spell – 10 Razem: 13
LEG: 0 | Koncert nr: 073 Data: 1981.08.06 [17:00] (czwartek) Lokalizacja: The Warehouse, 19-21 Somers St, West Yorkshire, Leeds LS1 2RG, UK Support: The Danse Society Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 1.25 GBP
Bootlegi: tak / 1
Komentarz: Koncert był pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży poniżej 18 roku życia. Dlatego nie serwowano w czasie tego koncertu alkoholu.
Supportem był zespół The Danse Society lokalny zespół z niedalekiego Barnsley gdzieś w połowie drogi między Leeds, a Sheffield.
Poniżej fragment zbiorczego plakatu przygotowanego przez klub The Warehouse.
* Z tego koncertu nie jest znany bootleg, ani nie jest znana setlista. Niemniej poprzez analogię z innymi koncertami z tej trasy domniemywa się, że koncert miał przebieg, jak powyżej.
LEG: 0 | Koncert nr: 072 Data: 1981.08.05 [21:30] (środa) Lokalizacja: Rafters, 65 Oxford St, Manchester M1 6EQ, UK Support: Ludus Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 2.50 GBP
Bootlegi: tak / 1
Komentarz: Był to drugi koncert tej nocy. Pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży powyżej 18 roku życia.
Steven Morrissey znany wszystkim, jako wokalista zespołu The Smiths, choć wtedy na pytanie – Kim Pan jest? – usłyszelibyśmy, że jest dziennikarzem muzycznego pisma Record Mirror. Otóż dziennikarz Morrisey napisał recenzję z tego koncertu. Nie mam pewności którego występu dotyczy recka, choć znając ówczesny styl życia Morrisseya, to obstawiałbym drugi występ. Nie mniej dla kronikarskiej dokładności zamieszczam fragmenty recki przy obu koncertach.
depeche MODE może nie jest najnudniejszym zespołem, jaki kiedykolwiek stąpał po powierzchni ziemi, ale z pewnością jest w czołówce. Ich wyrafinowany nonsens jedynie podkreśla, jak bardzo są pozbawieni wyobraźni. Od razu rozpoznajemy czterech ufryzowanych Barry’ch White’ów (w mdłej wersji); „nie potrafisz się powstrzymać” – twierdzą, że są zbyt nudni, żeby w ogóle być nudni. Wskrzeszają każdy morderczo monotonny banał znany współczesnemu człowiekowi, a New Life jawi się niczym więcej niż mdłym, galaretowatym batonikiem. Mimo to człowiek z Jackie (pismo muzyczne – przyp. 101dM.pl) był pod wrażeniem, wiedząc, że przynajmniej ci chłopcy mają ładne włosy… a taśma produkcyjna jedzie dalej.
Ludus, wyraźnie żałując, że nie są gdzie indziej, zagrali pełen pasji set przed publicznością, prawdopodobnie starannie dobraną ze względu na ich głuchotę muzyczną. Ale Ludus lubią taplać się w cudzych zepsuciach, dlatego ich muzyka oferuje wszystko każdemu. Linder urodził się śpiewając i ma więcej wyobraźni, niż depeche MODE mogliby kiedykolwiek mieć. A jednak depeche MODE ma rozgłos jak Jackie. Brak sprawiedliwości!
Supportem był lokalny zespół post-punkowy z Manchesteru – Ludus. Podobno zaprzyjaźniony z Morrisseyem, który również pochodził z tego samego miasta. To tak dla jasności sytuacji.
Bootleg został zarejestrowany bez intro, nie do końca wiadomo czy był to celowy zabieg, czy nagrywający się spóźnił.
* Z tego koncertu jest znany bootleg i jest znana setlista. Niemniej zapis nie jest pełny dlatego poprzez analogię z innymi koncertami z tej trasy domniemywa się, że koncert miał przebieg, jak powyżej.
LEG: 0 | Koncert nr: 071 Data: 1981.08.05 [18:30] (środa) Lokalizacja: Rafters, 65 Oxford St, Manchester M1 6EQ, UK Support: Ludus Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bilety: 1.25 GBP
Bootlegi: tak / 1
Komentarz: Koncert był pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży poniżej 18 roku życia. Dlatego nie serwowano w czasie tego koncertu alkoholu.
Steven Morrissey znany wszystkim, jako wokalista zespołu The Smiths, choć wtedy na pytanie – Kim Pan jest? – usłyszelibyśmy, że jest dziennikarzem muzycznego pisma Record Mirror. Otóż dziennikarz Morrisey napisał recenzję z tego koncertu. Nie mam pewności którego występu dotyczy recka, choć znając ówczesny styl życia Morrisseya, to obstawiałbym drugi występ. Nie mniej dla kronikarskiej dokładności zamieszczam fragmenty recki przy obu koncertach.
depeche MODE może nie jest najnudniejszym zespołem, jaki kiedykolwiek stąpał po powierzchni ziemi, ale z pewnością jest w czołówce. Ich wyrafinowany nonsens jedynie podkreśla, jak bardzo są pozbawieni wyobraźni. Od razu rozpoznajemy czterech ufryzowanych Barry’ch White’ów (w mdłej wersji); „nie potrafisz się powstrzymać” – twierdzą, że są zbyt nudni, żeby w ogóle być nudni. Wskrzeszają każdy morderczo monotonny banał znany współczesnemu człowiekowi, a New Life jawi się niczym więcej niż mdłym, galaretowatym batonikiem. Mimo to człowiek z Jackie (pismo muzyczne – przyp. 101dM.pl) był pod wrażeniem, wiedząc, że przynajmniej ci chłopcy mają ładne włosy… a taśma produkcyjna jedzie dalej.
Ludus, wyraźnie żałując, że nie są gdzie indziej, zagrali pełen pasji set przed publicznością, prawdopodobnie starannie dobraną ze względu na ich głuchotę muzyczną. Ale Ludus lubią taplać się w cudzych zepsuciach, dlatego ich muzyka oferuje wszystko każdemu. Linder urodził się śpiewając i ma więcej wyobraźni, niż depeche MODE mogliby kiedykolwiek mieć. A jednak depeche MODE ma rozgłos jak Jackie. Brak sprawiedliwości!
Supportem był lokalny zespół post-punkowy z Manchesteru – Ludus. Podobno zaprzyjaźniony z Morrisseyem, który również pochodził z tego samego miasta. To tak dla jasności sytuacji.
Bootleg został zarejestrowany bez intro, nie do końca wiadomo czy był to celowy zabieg, czy nagrywający się spóźnił.
* Z tego koncertu jest znany bootleg i jest znana setlista. Niemniej zapis nie jest pełny dlatego poprzez analogię z innymi koncertami z tej trasy domniemywa się, że koncert miał przebieg, jak powyżej.
Komentarz: Drugi z pary podwójnych koncertów na trasie. Koncert był pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży poniżej 18 roku życia. Dlatego nie serwowano w czasie tego koncertu alkoholu.
Uczestnik Nick Linazasoro napisał na Facebooku:
Koncert popołudniowy był dla młodszych fanów, a wieczorny dla starszych. Na szczęście udało mi się uczestniczyć w obu. Po wejściu przez drzwi po lewej stronie, przechodziło się dalej, a scena była przed tobą, ale nieco po prawej. Zaraz po prawej stronie znajdował się bar z kilkoma krzesłami i stolikami. O mój Boże, przy najdalszym stoliku po prawej siedziało trzech członków zespołu (bez Martina Gore’a) ze swoimi dziewczynami. Stałem za nimi, a potem dziewczyna Dave’a Gahana lekko uderzyła go w prawe ramię, kiedy przechodziłem, a on tego nie zauważył. Odwrócił się i powiedział do mnie: O, przepraszam! – super!
Dostałem swój bilet podpisany przez Fletcha i Vince’a Clarka. To był mój czas! O ile pamiętam, oba sety były dokładnie takie same, z wyjątkiem tego, że na koniec wieczornego występu dodali The Price Of Love [18] – Everly Brothers, którego, o ile dobrze pamiętam, nigdy nie wydali! Za każdym razem zaczynali set od Television Set [23], który, jak sądzę, też nie został wydany. Jeden z najlepszych koncertów w historii!
Inny uczestnik, David McLean, skomentował w socialmediach. że prawdopodobnie na wieczornym koncercie „pękła” taśma z ich podkładem perkusyjnym.
W jednym z wywiadów 1983 roku Dave wspominał:
Kiedyś, w Brighton Jenkinsons, wyrzucono mnie z garderoby bez ubrania, w samych spodniach i znalazłem się w samym środku koncertu. Waliłem do drzwi, a wszyscy ludzie prosili mnie o autograf. Po chwili wpuszczono mnie z powrotem.
Komentarz: Pierwszy podwójny koncert na trasie. Koncert był pomyślany jako wydarzenie dla młodzieży poniżej 18 roku życia. Dlatego nie serwowano w czasie tego koncertu alkoholu.
Z relacji uczestników wiemy, że podczas Boys Say Go! [15] były problemy z podkładem. Dlatego utwór został jeszcze raz zagrany na koniec.
Uczestnik Nick Linazasoro napisał na Facebooku:
Koncert popołudniowy był dla młodszych fanów, a wieczorny dla starszych. Na szczęście udało mi się uczestniczyć w obu. Po wejściu przez drzwi po lewej stronie, przechodziło się dalej, a scena była przed tobą, ale nieco po prawej. Zaraz po prawej stronie znajdował się bar z kilkoma krzesłami i stolikami. O mój Boże, przy najdalszym stoliku po prawej siedziało trzech członków zespołu (bez Martina Gore’a) ze swoimi dziewczynami. Stałem za nimi, a potem dziewczyna Dave’a Gahana lekko uderzyła go w prawe ramię, kiedy przechodziłem, a on tego nie zauważył. Odwrócił się i powiedział do mnie: O, przepraszam! – super!
Dostałem swój bilet podpisany przez Fletcha i Vince’a Clarka. To był mój czas! O ile pamiętam, oba sety były dokładnie takie same, z wyjątkiem tego, że na koniec wieczornego występu dodali The Price Of Love [18] – Everly Brothers, którego, o ile dobrze pamiętam, nigdy nie wydali! Za każdym razem zaczynali set od Television Set [23], który, jak sądzę, też nie został wydany. Jeden z najlepszych koncertów w historii!
Kiedyś, w Brighton Jenkinsons, wyrzucono mnie z garderoby bez ubrania, w samych spodniach i znalazłem się w samym środku koncertu. Waliłem do drzwi, a wszyscy ludzie prosili mnie o autograf. Po chwili wpuszczono mnie z powrotem.
LEG: 0 | Koncert nr: 019 Data: 1980.11.29 (sobota) Lokalizacja: The Crocs – Glamour, 19-23 High St, Rayleigh SS6 7EW, Rayleigh, UK Support: – Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bootlegi: nie / 0
Komentarz: –
* Z tego koncertu nie jest znany bootleg, ani nie jest znana setlista. Wobec dużej zmienności setlisty na tej trasie nie zamieściłem żadnego z granych wariantów.
LEG: 0 | Koncert nr: 018 Data: 1980.11.14 (środa) Lokalizacja: Technical College, Luker Road, Southend-on-Sea, SS1 1ND, UK Support przed: The Regulators / The Leapers / No 6 Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bootlegi: tak / 1
Komentarz: Od lat zapis tego koncertu był znany jako bonus do bootlegu z Paryża 1990.10.23 – A Nice Surprise. Legendarny bootleg na którym wychowało się dziesiątki tysięcy fanów depeche MODE na całym świecie. Również w Polsce. Jest to też jeden z dwóch najstarszych koncertów w historii
Warto zwrócić uwagę na ten koncert z jeszcze jednego względu. Wiele utworów jest w znacząco innych wersjach. Można powiedzieć wczesnych, niż to później poznaliśmy na płycie i singlach. Przykładem niech tu będzie I Sometimes Wish I Was Dead [2]. Jest to jedno z dwóch znanych wykonań. Kolejny zapis zachował się z koncertu w Londynie 1981.04.12. Koncert ten był również prawdopodobnie debiutem wczesnego utworu Addiction [2] i obecnie jest jedynym zapisem tego kawałka. PIerwsze znane wykonanie Just Can’t Get Enough [14].
Organizatorem tego koncertu był Larry Moore, członek Związku Studentów w Southend College Of Technology, to on zorganizował tego dnia wieczór muzyki na żywo. W biografii Jonathana MilleraObnażeni możemy przeczytać jego wspomnienia z tej nocy:
Na szczycie listy byli The Leapers, po których wiele się spodziewano się i którzy regularnie pojawiali się w muzycznej kolumnie basildońskiego Evening Echo. Gdzieś w liście znalazł się też Nr 6…
Depeche MODE zostali wpisani jako trzeci od góry. Wypadli zdecydowanie najlepiej. Po koncercie, rozdawałem w szatni sportowej curry na wynos i zapytałem Dave’a Gahana, czy skoro byli tak dobrzy, chcieliby wrócić i zagrać jeszcze jeden koncert. Gahan spiorunował mnie wzrokiem i powiedział, że tak, ale tylko pod warunkiem, że będą gwiazdą wieczoru. Ha! – prychnąłem, odwracając się – Nie jesteście TAK dobrzy!
Zasłynąłem jako koleś, który odmówił, twierdząc, że nie są wystarczająco dobrzy, by grać w Southend College. Myślę, że miałem powód!
J. Miller – Obnażeni – str. 66
Z tego koncertu powstał drugi najstarszy, znany bootleg ze wczesnych koncertów zespołu, z 1980 roku. Drugie nagranie pochodzi z koncertu w The Bridge House 1980.10.30 w Londynie.
Obecnie Technical College, to South Essex College. Do szkoły uczęszczał również Dave Gahan. W późniejszym czasie próbowano zorganizowac jeszcze jeden koncert depeche MODE w szkole. Jednak ze względu na dużo liczbę nieobecności Dave’a uczelnia nie zgodziła się na organizację koncertu, a z czasem Dave został relegowany z niej.
LEG: 0 | Koncert nr: 016 Data: 1980.11.08 (sobota) Lokalizacja: The Crocs – Glamour, 19-23 High St, Rayleigh SS6 7EW, Rayleigh, UK Support: – Publiczność: nominalna: – / faktyczna: – (100%)
Bootlegi: nie / 0
Komentarz: –
* Z tego koncertu nie jest znany bootleg, ani nie jest znana setlista. Wobec dużej zmienności setlisty na tej trasie nie zamieściłem żadnego z granych wariantów.
